Bazylika Matki Bożej Różańcowej () – neoromańsko-neobizantyńska świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w Berlinie, w dzielnicy Steglitz. Siedziba parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego.
Historia Pierwszą mszę katolicką w Steglitz odprawiono w 1882 roku w sali tanecznej, po raz pierwszy od 342 lat. 11 października 1885 poświęcono kaplicę, a 20 czerwca 1894 erygowano przy niej parafię. Wspólnota zajmowała wówczas obszar dzielnic Steglitz, Dahlem, Lankwitz i Südende. Kamień węgielny pod budowę kościoła parafialnego wmurowano 20 sierpnia 1899, po zburzeniu kaplicy. 11 listopada 1900 konsekrował ją kard. Georg von Kopp, biskup wrocławski. W 1906 powstała dekoracja malarska ścian wewnętrznych. Świątynia przetrwała II wojnę światową, w jednej z naw urządzono magazyn mebli dla osób poszkodowanych bombardowaniami. Do odbudowy katedry św. Jadwigi była prokatedrą archidiecezji Berlina. 20 października 1950 papież Pius XII wyniósł ją do godności bazyliki mniejszej.
Architektura i wyposażenie Autorem projektu świątyni jest . Wzniesiono ją na planie krzyża greckiego. Fasada z 40-metrową wieżą nawiązuje do późnoromańskich kościołów Marchii Brandenburskiej. Wnętrze reprezentuje z kolei styl neobizantyński. Nad nawą wznosi się kopuła o średnicy 14 m.
Dekorację malarską ścian wykonał pochodzący z Münsteru malarz , jej tematyką jest Matka Boża i tajemnice różańca. Absydę zdobią sceny ofiarowania różańca św. Dominikowi i św. Katarzynie Sieneńskiej. Na wschodniej ścianie przedstawiono Boże Narodzenie, a na zachodniej – Ukrzyżowanie Jezusa Chrystusa. Na łuku tęczowym namalowano Zesłanie Ducha Świętego. Kopułę zdobi scena Wniebowzięcia i Koronacji Najświętszej Maryi Panny.
42-głosowe organy o trzech manuałach wykonało w 1966 roku przedsiębiorstwo we współpracy z Josephem Ahrensem. Instrument wyremontowano w latach 2011–2012.
Galeria
Przypisy
Matki Bożej Różańcowej Matki Bożej Różańcowej Kategoria:Kościoły w archidiecezji Berlina Kategoria:Bazyliki w Niemczech Kategoria:Architektura neoromańska w Niemczech