mały|Grób pomordowanych w 3 października 1942 roku przez Niemców za pomoc partyzantom na cmentarzu w Janowie Lubelskim. Pacyfikacja wsi Pikule (też: Pacyfikacja Pikul) – masowy mord na polskiej ludności cywilnej dokonany przez okupantów niemieckich w trakcie II wojny światowej 3 października 1942 roku we wsi Pikule na Lubelszczyźnie.
Przebieg pacyfikacji Niemcy przybyli do Pikule trzema samochodami od strony Łążka. Dzień wcześniej okupanci dokonali pacyfikacji wsi Kalenne. Był początek jesieni, wiec część mieszkańców pracowała przy gospodarstwie i w polu. Po przybyciu Niemcy rozpoczęli pacyfikacje strzelając pociskami samozapalającymi w stogi siana i stodoły. Wymordowano niemal całą miejscową ludność, całkowicie niszczą przy tym wieś. Przeżyła jedna osoba, oraz ci, których w tym czasie nie było w domu.
W pacyfikacji zamordowano 52 mieszkańców (w tym 26 mężczyzn, 14 kobiet i 22 dzieci), oraz spalono 13 zabudowań.
Pacyfikacja była odwetem Niemców za stoczone w tym czasie walki z partyzantami Chłopskiej Organizacji Wolności „Racławice”.
Zamordowani zostali pochowani w jednym grobie na brzegu lasu. Dopiero jesienią 1944 roku, ich ciała przewieziono na cmentarz w Janowie Lubelskim, gdzie spoczywają w zbiorowej mogile.
Upamiętnienie Po wojnie w 1967 roku wzniesiono we wsi pomnik upamiętniający ofiary niemieckiego okupanta.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Janów Lubelski (gmina) Kategoria:1942 w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Pacyfikacje wsi polskich podczas okupacji niemieckiej (dystrykt lubelski) Kategoria:Zbrodnie niemieckie w Generalnym Gubernatorstwie