Włośnianka pomarańczowobrązowa (Hebeloma nanum Velen.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1939 r. Josef Velenovský w lesie iglastym w Czechosłowacji. Wskazał holotyp. Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.
Morfologia Kapelusz O średnicy 30–40 mm, mięsisty, szybko rozszerzający się, z tępym i małym garbkiem, niehigrofaniczny. Powierzchnia błyszcząca, stanie wilgotnym lepka, pomarańczowobrązowa. Blaszki Blaszki gęste, wąskie, zwężające się ku końcom, w kolorze gliny. Trzon Walcowaty, o grubości 8–10 mm, sztywny, pełny. Powierzchnia czysto biała, całkowicie ziarnisto-łuskowata. Miąższ W trzonie często przebarwiający się. Zapachu brak lub rzodkwiowy, kakaowy lub ziemisty. Smaku brak lub gorzki, czasami rzodkwiowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–9 μm, wrzecionowate, jasnożółte. Cystydyo długości do 25 μm, nitkowate, proste, tępe. Gatunki podobne Charakterystyczną cechą tego gatunku jest pomarańczowobrązowa barwa kapelusza, w Europie występująca tylko u tego gatunku i blisko spokrewnionych H. catalaunicum i H. naviculosporum. Barwa ta występuje u młodych okazów i może blaknąć z czasem.
Występowanie i siedlisko Występuje na wielu kontynentach, jego kolekcje zgromadzono w Europie, Ameryce Północnej i Azji. W Polsce po raz pierwszy jego stanowiska podano w 2016 r.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Preferuje lasy iglaste, ale występuje także pod wieloma gatunkami drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate