María de los Ángeles Félix Güereña (ur. 8 kwietnia 1914 w Álamos, zm. 8 kwietnia 2002 w Meksyku) – meksykańska aktorka i piosenkarka. Uznawana za jedną z największych gwiazd złotej ery kina meksykańskiego oraz ikonę stylu i kultury latynoamerykańskiej. Wystąpiła w 47 filmach, zdobywając przydomek La Doña (Pani) po roli w filmie Doña Bárbara (1943).
Życiorys Urodziła się w Álamos w stanie Sonora jako córka Bernardo Félixa i Josefiny Güereña. Miała jedenaścioro rodzeństwa. Jej ojciec miał pochodzenie z ludu Yaqui, a matka była Baskijką. W młodości została odkryta przez reżysera Fernando Palaciosa, który zaproponował jej rolę w filmie, co zapoczątkowało jej karierę aktorską.
Kariera Złota era kina meksykańskiego Jej kariera rozpoczęła się w 1943 od filmu El peñón de las ánimas, w którym zagrała u boku Jorge Negrete. Przełomem okazała się rola w filmie Doña Bárbara (1943) w reżyserii Fernando de Fuentesa. Postać silnej i niezależnej kobiety na stałe przylgnęła do jej wizerunku, nadając jej przydomek „La Doña”. W latach 40. XX wieku współpracowała z najważniejszymi reżyserami meksykańskiego kina, takimi jak Emilio Fernández, z którym nakręciła filmy Zakochana (1946), Río Escondido (1948) i Maclovia (1948). Partnerował jej w nich czołowy aktor tamtych lat, Pedro Armendáriz.
Kariera międzynarodowa Pod koniec lat 40. jej sława wykroczyła poza Meksyk. Zaczęła występować w produkcjach europejskich, głównie w Hiszpanii, Włoszech i Francji. Zagrała m.in. w hiszpańskim filmie Mare Nostrum (1948), włoskiej superprodukcji Messalina (1951) oraz francuskich filmach Bohaterowie są zmęczeni (1955) u boku Yvesa Montanda i French Cancan (1955) w reżyserii Jeana Renoira, gdzie partnerował jej Jean Gabin.
Późniejsze lata Wróciła do Meksyku w połowie lat 50., kontynuując występy w filmach. Wystąpiła m.in. u boku Jacka Palance'a w Flor de Mayo (1959) oraz w La Cucaracha (1959) z Dolores del Río. Jej ostatnią rolą filmową była postać w La Generala (1971).
Życie prywatne Była zamężna czterokrotnie. Jej pierwszym mężem był Enrique Álvarez Alatorre (1931–1938), z którym miała swoje jedyne dziecko – syna Enrique Álvareza Félixa, również aktora.
W latach 1945–1947 jej mężem był kompozytor Agustín Lara, który napisał dla niej jedną ze swoich najsłynniejszych piosenek, „María Bonita”. W 1952 roku poślubiła aktora Jorge Negrete, z którym zagrała w swoim pierwszym filmie. Ich małżeństwo zakończyła jego śmierć w 1953 roku. Jej ostatnim mężem był francuski bankier Alex Berger, z którym pozostawała w związku od 1956 roku aż do jego śmierci w 1974 roku.
Po zakończeniu kariery aktorskiej pozostała wpływową postacią życia publicznego, znaną z ciętego języka, elegancji oraz kolekcji biżuterii, w tym słynnego naszyjnika w kształcie krokodyli, wykonanego na zamówienie przez dom jubilerski Cartier.
Zmarła we śnie w swoim domu w Meksyku, w dniu swoich 88. urodzin, 8 kwietnia 2002 roku.
Wybrana filmografia El peñón de las ánimas (1943) Doña Bárbara (1943) Zakochana (1946) Río Escondido (1948) Maclovia (1948) Messalina (1951) Bohaterowie są zmęczeni (1955) French Cancan (1955) La Cucaracha (1959) L’isola che scotta (1959) La Generala (1971)
Nagrody i odznaczenia Nagroda Ariel dla najlepszej aktorki za film Zakochana (1947) Nagroda Ariel dla najlepszej aktorki za film Río Escondido (1949) Nagroda Ariel dla najlepszej aktorki za film Doña Diabla (1951) Złoty Ariel za całokształt twórczości (1986) Order Sztuki i Literatury w klasie Oficera (Francja) Legia Honorowa w klasie Komandora (Francja) – najwyższe francuskie odznaczenie państwowe, które otrzymała jako pierwsza latynoamerykańska aktorka
Przypisy
Kategoria:Meksykańskie aktorki filmowe Kategoria:Meksykańskie wokalistki Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2002