Rejon lubecki () – rejon w obwodzie baranowickim (później grodzieński) w BSRR, istniejący w latach 1940–1956.
Historia Rejon lubecki powstał 15 stycznia 1940 roku i wchodził w skład obwodu baranowickiegoУказ Президиума ВС БССР от 15.01.1940 об образовании районов в Барановичской, Белостокской, Брестской … и Пинской областях Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1955 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 98–103). Jego ówczesna siedziba znajdowała się w miejscowości Lubcz. 8 stycznia 1954 roku, w wyniku likwidacji obwodu baranowickiego, rejon lubecki został przeniesiony do obwodu grodzieńskiegoУказ Президиума Верховного Совета СССР от 8 января 1954 года об упразднении Барановичской, Бобруйской, Пинской, Полесской и Полоцкой областей Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 56). Tego samego dnia zniesiono 12 osiedli typu miejskiego, które leżały na terenie rejonu lubeckiego.
17 grudnia 1956 roku rejon ten został zlikwidowany, a całe jego terytorium przyłączono do rejonu nowogródzkiego.
Gospodarka Na terenie rejonu lubeckiego funkcjonował kołchoz, który przynosił zyski dla ZSRR. W 1953 roku kołchoz miał zysk w wysokości 140 milionów rubli, z czego uprawa lnu dała 2 532 000; za jeden hektar obsianego lnem uzyskiwano 25 800 rubli.
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dawne rejony Białorusi