Mikołaj Kruszelnicki, ps. Michał (ur. 6 grudnia 1888 w Uładówce, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik intendent Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Piotra i Anieli, urodzony 6 grudnia 1888 w Uładówce, w ówczesnym powiecie winnickim guberni podolskiej.
5 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich. Walczył na froncie karpackim w szeregach 4 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty Legionów Polskich. Od 12 lutego 1915 przebywał w szpitalu Czerwonego Krzyża w Topolczanach. 3 lutego 1916 został superarbitrowany i skierowany na urlop od 17 lutego 1916.
Ukończył kurs aspirantów oficerskich w Poznaniu. Od 1921 w stopniu por. płatnik w szpitalu wojskowym w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 486. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. W latach 1923–1924 był przydzielony do Komisji Gospodarczej Obozu Szkolnego Wojsk Łączności na stanowisko oficera kasowego (płatnika), a jego oddziałem macierzystym był Wojskowy Okręgowy Zakład Gospodarczy Nr 1 w Warszawie. W 1928 pełnił służbę w Departamencie Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W 1931 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu. Z dniem 15 sierpnia 1933 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów. Z dniem 31 grudnia 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie NKWD w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 052/1 z 27 kwietnia 1940). 30 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych po raz pierwszy „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.” Srebrny Krzyż Zasługi – 1934 „za zasługi na polu administracji wojska” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Porucznicy intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich