Jan Śnigir, także Snigir, Sniger, Śniger, właśc. Iwan Iwanowicz Snigir (ur. 1904 w m. Zamoszje, zm. ?) – polsko-radziecki wojskowy i funkcjonariusz służb bezpieczeństwa narodowości białoruskiej, związany także z Polską. Pułkownik Armii Czerwonej, dyrektor Departamentu II Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (1945–1947).
Życiorys Syn Jana. Z pochodzenia Białorusin, pochodził z terenów późniejszego ZSRR. Należał do Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W latach 1926–1932 pracował jako nadleśniczy. Pomiędzy 1932 a 1943 służył w Armii Czerwonej, osiągając rangę pułkownika. W latach 1943–1944 lub 1944–1945 kierował Wydziałem Łączności Sztabu Polskich Partyzantów. Jako pułkownik Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w kwietniu 1945 został p.o. dyrektora Departamentu II MBP, odpowiedzialnego za kartoteki, technikę operacyjną lub łączność; w styczniu 1946 został pełnoprawnym dyrektorem. Stanowisko zajmował do marca lub kwietnia 1947, następnie odkomenderowany do ZSRR.
W 1945 odznaczony Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego Kategoria:Dyrektorzy departamentów MBP Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Polscy leśnicy Kategoria:Polscy oficerowie Kategoria:Polscy żołnierze podziemia Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w XX wieku