Wałerij Witalijowycz Pałamarczuk, , (ur. 11 sierpnia 1963 we Lwowie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, futsalista oraz trener piłkarski.

Kariera klubowa Wychowanek Szkoły Sportowej Dynamo Kijów. Karierę piłkarską rozpoczął w 1981 roku w barwach winnickiej Nywy. Pod koniec 1981 roku został zaproszony do Dynama Kijów, ale grał tylko w drużynie rezerw. W połowie sezonu 1983 przeszedł do Czornomorca Odessa, gdzie 5 lipca 1983 roku zadebiutował w podstawowym składzie w meczu radzieckiej Wyższej Ligi z Szachtarem Donieck (0:2), zastępując w przerwie Jurija Romenskiego. Następnie służył w wojsku, grając w drużynie SKA Kijów (1984–1985, Wtoraja liga). W 1986 został podstawowym bramkarzem Kołosu Nikopol. W 1988 został zaproszony do Dynama Mińsk, ale po pół roku przeniósł się do Sudnobudiwnyk Mikołajów. W następnym 1989 roku został piłkarzem lwowskich Karpat, jednak był tylko zmiennikiem najpierw Serhija Kwasnikowa, a potem Raimondsa Laizānsa. Po rozpadzie ZSRR przez 2 lata występował w Polsce w drugoligowej drużynie Naprzód 23 Rydułtowy, a w 1993 roku wrócił do Ukrainy, gdzie został piłkarzem amatorskiego zespołu Budiwelnyk Browary. W 1994 powrócił do klubu z Nikopola, który tym razem zmienił nazwę na Metałurh i grał w Pierwszej lidze. W sezonie 1994/95 ponownie grał w Polsce, broniąc barwy klubów Naprzód 23 Rydułtowy i Polonia Warszawa. W pierwszej rundzie sezonu 1995/96 występował w Weresie Równe, a potem przez 2 lata w amatorskiej drużynie Dnipro Kijów. Sezon 1998 spędził w białoruskiej wyższej lidze w barwach Tarpieda-Kadzina Mohylew, rozgrywając 23 mecze. Po zakończeniu sezonu zakończył karierę piłkarską. Później grał jeszcze do 2006 roku w amatorskich zespołach Jednist' Płysky, Bucza-KŁO i Dżiper Kijów.

Kariera futsalowa W latach 1993–1994 grał w klubie futsalowym Adamas Kijów, a od 1996 do 2002 bronił barw pierwszej i drugiej drużyny Interkas Kijów, występującej w ukraińskiej Wyższej lidze futsalu.

Kariera reprezentacyjna W 1983 roku występował w juniorskiej reprezentacji Związku Radzieckiego w Mistrzostwach Świata U-20, w których „Sbornaja” zajęła ostatnie czwarte miejsce w grupie.

Kariera trenerska Po zakończeniu zawodowej kariery piłkarza pozostał w białoruskim Tarpieda-Kadzina Mohylew, w którym pomagał w 1999 trenować bramkarzy klubu. W latach 2007–2011 pracował jako trener bramkarzy juniorskiej reprezentacji Ukrainy U-17. 26 czerwca 2011 dołączył do sztabu szkoleniowego Czornomorca Odessa. W 2013 roku kiedy powstał nowy klub Obołoń-Browar Kijów trener został zaproszony do niego. Od 2015 pomagał trenować juniorską i juniorską reprezentacje Ukrainy U-19. W latach 2018–2019 pełnił funkcję trenera głównego dziewczęcej reprezentacji Ukrainy do lat 17. W kwietniu 2019 roku został mianowany na stanowisko głównego trenera młodzieżowej reprezentacji Ukrainy kobiet do lat 19, którą prowadził do 1 września 2023 roku.

Sukcesy i odznaczenia Sukcesy reprezentacyjne ZSRR U-18 brązowy medalista Mistrzostw Europy U-18: 1982

Sukcesy klubowe Karpaty Lwów mistrz Wtoroj ligi ZSRR: 1991 (gr.zachodnia) brązowy medalista Wtoroj ligi ZSRR: 1989 (gr.5), 1990 (gr.zachodnia)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Urodzeni w 1963 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Ukraińscy futsaliści Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Nywy Winnica Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów Kategoria:Piłkarze Czornomorca Odessa Kategoria:Piłkarze CSKA Kijów Kategoria:Piłkarze Ełektrometałurha Nikopol Kategoria:Piłkarze Dynamy Mińsk Kategoria:Piłkarze MFK Mikołajów Kategoria:Piłkarze Karpat Lwów Kategoria:Piłkarze Naprzodu Rydułtowy Kategoria:Piłkarze Polonii Warszawa Kategoria:Piłkarze Weresu Równe Kategoria:Piłkarze Tarpiedy Mohylew Kategoria:Piłkarze Jednosti Płysky