Werra – małoobrazkowy aparat fotograficzny produkowany przez zakłady Carl Zeiss Jena w NRD w latach 1954-1966. Nazwa aparatu odnosi się do rzeki Werra, przepływającej przez miasto Eisfeld, w którym produkowano kamerę.
Historia Werra powstała w wyniku zmian polityczno-gospodarczych w NRD w połowie lat 50. jako odpowiedź władz na niezadowolenie społeczeństwa. Władze centralne powierzyły zakładom Zeiss Jena skonstruowanie aparatu mogącego zaspokoić popyt na prosty aparat dostępny dla każdego, tzw. volkskamera. Tempo prac było ekspresowe i już w 1954 roku powstały prototypy, a pod koniec roku wdrożono aparat do produkcji seryjnej.
Konstrukcja Werra w zależności od wariantu, była aparatem przeziernikowym lub dalmierzowym. Mimo iż z założenia była skierowana do masowego odbiorcy, zastosowano tutaj wiele niekonwencjonalnych rozwiązań. Czołowym z nich, jest rozwiązanie naciągu migawki (zintegrowanego z przesuwem filmu) w formie pierścienia dookoła obiektywu. Ważną cechą Werry jest jej wzornictwo stawiające na minimalizm. Wierzch aparatu posiada jedynie spust migawki, wszystkie nastawy parametrów dokonywane są na obiektywie, lub na spodzie (np korbka zwijania powrotnego).
Innym rozwiązaniem wyróżniającym aparat było sprzężenie pary nastaw ekspozycji czas-przysłona, tak że można było nią równocześnie manipulować bez zmiany wartości ekspozycji.
Podstawowym obiektywem z którym dostarczano aparat jest Zeiss Tessar 2,8/50mm. W modelach prostszych był on zainstalowany na stałe, natomiast w bardziej zaawansowanych wariantach, stanowił bazowy obiektyw wymienny, mocowany za pomocą bagnetu o konstrukcji inspirowanej mocowaniem Praktiny.
Aparat dostarczano z charakterystycznym dekielkiem osłaniającym cały moduł obiektywu, z odkręcanym dnem. Po jego odkręceniu możliwe było zainstalowanie dekielka na gwincie filtrów i używanie go jako osłony przeciwsłonecznej. Był on w tym samym kolorze i z fakturą analogiczną do pokrycia aparatu.
Wersje Werra I – najbardziej podstawowa wersja. Brak wymiennych obiektywów, brak dalmierza. Migawka oferowała czasy 1s-1/250s. Werra II – analogiczny do modelu I, ale wyposażony w światłomierz selenowy którego wskazania odczytywało się na wierzchu korpusu. Werra III – model zaawansowany, wprowadzony w 1958 roku. Wyposażony w dalmierz, wizjer pokazujący 3 ramki zależne od wybranej ogniskowej, wymienne obiektywy, migawkę o czasach otwarcia 1-1/500s (po modernizacji w 1964 roku najkrótszy czas wynosił 1/750s). Werra IV – model analogiczny do III ale wyposażony w światłomierz selenowy. Werra V – modernizacja modelu IV. Wskazania światłomierza wyświetlają się w nim również w wizjerze. Werramat – modernizacja modelu II. Aparat pozbawiony dalmierza i wymiennej optyki. Wyposażony w światłomierz selenowy, którego wskazania, jak również wybrane parametry ekspozycji są obecne w wizjerze. Migawka oferuje czasy otwarcia od 1s do 1/750s. Werramatic – modernizacja modelu V wyposażona w migawkę o czasach 1-1/750s oraz pokazująca parametry ekspozycji w wizjerze.
Modele I, II i III w 1964 roku zostały poddane zmianie stylistyki. Góra korpusu została zaokrąglona, natomiast na froncie aparatu dodany został czarny pasek z nazwą aparatu.
Do aparatów z wymienną optyką były dostępne 3 obiektywy: bazowy Tessar 2,8/50, szerokokątny Flektogon 2,8/35 oraz długoogniskowy Cardinar 4/100.
Zobacz też Praktica Belmira (aparat fotograficzny)
Przypisy
Kategoria:Modele aparatów fotograficznych