Zodarion santorini – gatunek pająka z rodziny lenikowatych. Endemit Santorynu.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2009 roku przez Roberta Bosmansa na łamach „Contributions to Natural History”. Jako miejsce typowe wskazano grecką wyspę Santoryn w archipelagu Cyklad.
W obrębie rodzaju klasyfikowany jest w grupie gatunków pusio wraz z Z. pusio, Z. emarginatum i Z. pacificum.
Morfologia Samiec osiąga od 1,3 do 1,6 mm długości ciała przy karapaksie długości od 0,7 do 0,8 mm i szerokości od 0,5 do 0,6 mm, natomiast samica osiąga 2,1 mm długości ciała przy karapaksie długości 0,8 mm i szerokości 0,6 mm. Ubarwienie karapaksu jest żółtawobiałe z czarną okolicą oczu, odnóży bladożółte, a wierzchu opistosomy (odwłoka) czarniawobrązowe z białawymi kropkami i paskami.
Nogogłaszczki samca mają apofizę goleniową u nasady szeroką, potem stopniowo się zwężającą, a następnie o bokach równoległych ku wierzchołkowemu haczykowi. Apofyzę medialną cechuje wąska nasada oraz trójkątna i spiczasta część odsiebna, a silnie wystające tegulum tworzy wokół niej głębokie wcięcie. Niemal nitkowaty, delikatnie zakrzywiony embolus ma spiczasty wierzchołek.
Genitalia samicy cechują się płytką płciową pośrodku tylnej krawędzi lekko wyciętą i pozbawioną zewnętrznych sklerotyzacji. Wulwa ma owalne, dwupłatowe spermateki oraz dość wąskie i szerokie przewody kopulacyjne.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny, bałkański, endemiczny dla wyspy Santoryn w archipelagu Cyklad.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Grecji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2009 roku