thumb Powłocznica kulistorozwierkowa (Peniophora lycii (Pers.) Höhn. & Litsch.) – gatunek grzybów należący do rodziny powłocznicowatych (Peniophoraceae).

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peniophora, Peniophoraceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go w1922 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Thelephora lycii. W 1907 r. Franz von Höhnel i Viktor Litschauer przenieśli go do rodzaju Peniophora. Niektóre synonimy: Kneiffia lycii (Pers.) Herter 1910 Peniophora caesia Bres. 1913 Peniophora lycii var. macrospora J.Aug. Schmitt 2022 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia Owocniki Rozpostarte, przyrośnięte, początkowo okrągłe, a następnie zlewające się, grubości 80–100 µm. Powierzchnia hymenium gładka, winnożółta do bladoszaro mysiej. Brzeg tej samej barwy, przerzedzający się, nieokreślony, czasami oprószony (pod soczewką 20 x). W przekroju pionowym owocnik jest jasnobrązowy, pseudoparenchymatyczny, bez subikulum. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki o średnicy 2,5–5 µm, gładkie, o grubości ścian do 1,5 µm, prawie szkliste do jasnobrązowych, guzkowo-przegrodowe. Podstawki wąsko maczugowate, 30–40 × 5–6 µm, ze sprzążkami bazalnymi, 4 -sterygmowe. Bazydiospory cylindryczne do prawie kiełbaskowatych (8,5–)9–11 × 3,5–4 µm, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne. Dendrohyfidy bogato rozgałęzione. Lamprocystydy odwrotnie jajowate, stożkowate do prawie wrzecionowatych, 30–40 × 6–15 µm, grubościenne (ścianki do 4 µm), jasnobrązowe. Gleocystydy cylindryczne, 60–80 × 7–10 µm, cienko- lub lekko grubościenne (do 0,5 µm).

Występowanie i siedlisko Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył trzy stanowiska, w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.

Nadrzewny saprotrof. Występuje w liściastych lasach, zaroślach i parkach na obumarłych pniach i gałęziach drzew liściastych i krzewów. Powoduje białą zgniliznę drewna.

Przypisy

Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Powłocznicowate