mały|Mapa geologiczna środkowych Czech: Barrandien obejmuje skały kambryjskie, sylurskie (s.l., czyli włączając ordowik) i dewońskie Barrandien, niecka Barrandienu – jednostka geologiczna w Czechach, znana z bogactwa skamieniałości paleozoicznych. Nazwa upamiętnia francuskiego geologa Joachima Barrande'a, który dał pierwszy szczegółowy opis paleontologiczny tych obszarów.
Definicja i położenie Nazwą Barrandienu obejmuje się niezmetamorfizowane lub słabo zmetamorfizowane skały neoproterozoiczne i paleozoiczne, odsłaniające się w środkowych Czechach. Obszar odsłonięć rozciąga się na południowy zachód od Pragi mniej więcej do Pilzna, są to między innymi okolice Berouna, Jinc i Rokycan. Niektóre odsłonięcia znajdują się na obszarze miasta Pragi.
Pod względem tektonicznym niecka Barrandienu należy do terranu Teplá–Barrandien czyli Bohemicum. Jest to jedna z części Masywu Czeskiego, należącego w większości do strefy orogenu waryscyjskiego. mały|Odsłonięcia skał paleozoicznych nad rzeką Berounką
Profil geologiczny, paleontologia i stratygrafia Profil Barrandienu obejmuje skały osadowe i wulkaniczne, datowane na okres od neoproterozoiku do środkowego dewonu. W skałach fanerozoicznych znaleziono bardzo liczne i świetnie zachowane skamieniałości, z których szczególnie słynne są trylobity. Częste są również ramienionogi, na przykład tylko z jednego piętra dewonu – pragu – podano 220 gatunków tych zwierząt.
Na terenie Barrandienu znajdują się stratotypy. Jest to światowy stratotyp () granicy sylur–dewon w miejscowości koło Suchomast, który był pierwszym w ogóle stratotypem wyznaczonym we współcześnie przyjęty sposób (ogólnoświatowa dyskusja i decyzja Międzynarodowego Kongresu Geologicznego w 1972). Ponadto na obszarze Barrandienu wyznaczono stratotypy aeronu, przidolu i pragu.
Bezkręgowce kopalne z Barrandienu – galeria
Przypisy
Kategoria:Geologia regionalna Europy