Todd Wallace Blanche (/blæntʃ/; ur. 6 sierpnia 1974) – amerykański prawnik i były prokurator, od kwietnia 2026 r. pełniący obowiązki prokuratora generalnego Stanów Zjednoczonych. Od stycznia 2025 r. jest również zastępcą prokuratora generalnego Stanów Zjednoczonych, a od maja 2025 r. pełni obowiązki bibliotekarza Kongresu Stanów Zjednoczonych; legalność tego ostatniego powołania jest kwestionowana.
Blanche ukończył American University w 1994 r. oraz Brooklyn Law School w 2003 r. Przez osiem lat pracował w wydziale ds. przestępstw z użyciem przemocy w prokuraturze Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku (United States Attorney’s Office for the Southern District of New York). W 2017 r. został partnerem w kancelarii . Prywatnie reprezentował kilka osób związanych z prezydentem Donaldem Trumpem oraz byłym burmistrzem Nowego Jorku Rudym Giulianim, w tym byłego kierownika kampanii Trumpa – , biznesmena oraz adwokata .
W kwietniu 2023 r., przed formalnym postawieniem zarzutów, Trump zatrudnił Blanche’a do reprezentowania go w postępowaniu wszczętym przez prokuraturę okręgową hrabstwa Nowy Jork (District Attorney’s Office of New York County) w sprawie ukrywania płatności na rzecz Stormy Daniels w zamian za jej milczenie. Następnie Blanche występował jako obrońca Trumpa w federalnych sprawach dotyczących nielegalnego przechowywania poufnych dokumentów oraz utrudniania postępowania w związku z wyborami. Kierował on linią obrony Trumpa podczas jego procesu karnego.
W listopadzie 2024 r., po zwycięstwie w wyborach prezydenckich, Trump nominował Blanche’a na stanowisko zastępcy prokuratora generalnego. Nominacja została zatwierdzona przez Senat w marcu 2025 r. W maju Trump odwołał bibliotekarza Kongresu, , i mianował Blanche’a jej następcą. Pracownicy Biblioteki Kongresu oraz sama Hayden zakwestionowali uprawnienia Trumpa do powołania Blanche’a bez zgody Senatu, argumentując, że prawnym sukcesorem Hayden był – zastępca głównego bibliotekarza. Po odwołaniu Pam Bondi ze stanowiska prokuratora generalnego w kwietniu 2026 r., Blanche został jej następcą pełniącym obowiązki.
Wczesne życie i edukacja (1974-2002) Todd Wallace Blanche urodził się 6 sierpnia 1974 r. w Denver w stanie Kolorado. Jego ojciec, Richard, był kanadyjskim hokeistą, a matka pielęgniarką. Blanche wychował się w Denver. Richard prowadził w swojej piwnicy zgromadzenie religijne pod nazwą Faith Bible Fellowship. Po skargach sąsiadów władze uznały, że zgromadzenie narusza przepisy dotyczące zagospodarowania przestrzennego (zoning violation). Richard został ukarany za obrazę sądu (contempt), jednak zapowiedział, że będzie głosił kazania z więzienia i odwoła się od orzeczenia. Sąd Najwyższy Kolorado ostatecznie orzekł na niekorzyść Richarda. W związku z tym incydentem Blancheowie przenieśli się w 1987 r. do Gainesville na Florydzie. Blanche uczęszczał do , gdzie – jak go określano – był „wybitnym sportowcem” („standout athlete”). W 1992 r. studiował na Louisiana State University, ale w kolejnym roku przeniósł się na . W Beloit Blanche grał w drużynach koszykówki i baseballu.
W 1994 r. Blanche przeniósł się na American University. Ożenił się z Kristine, studentką biologii na Catholic University of America, z którą ma dwoje dzieci. Blanche w rozmowie z „” przyznał, że wybrał American University ze względu na zainteresowanie polityką oraz chęć bycia bliżej Kristine, którą poznał w Australii. Blanche odbył staż w prokuraturze Stanów Zjednoczonych dla Dystryktu Kolumbii (United States Attorney’s Office for the District of Columbia), które to stanowisko następnie przekształciło się w etat. Później pracował jako asystent prawny (paralegal) w prokuraturze Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku, jednocześnie wieczorami studiując w . Blanche ukończył szkołę prawniczą w 2003 r. z wyróżnieniem cum laude.
Kariera Aplikacje sądowe (klerykaty) i praca prokuratorska (2003–2014) Po ukończeniu Blanche pracował w kancelarii jako asystent prawny (associate) oraz tymczasowo pełnił funkcję kleryka (law clerk) u sędziego z Sądu Dystryktowego dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku oraz u sędziego z Sądu Dystryktowego dla Wschodniego Dystryktu Nowego Jorku. W 2006 r. powrócił do prokuratury Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku jako pomocnik prokuratora Stanów Zjednoczonych (assistant United States attorney). Blanche pracował w wydziale ds. przestępstw z użyciem przemocy tej prokuratury przez osiem lat, z czasem zostając jego współkierownikiem. Później zarządzał wraz z Mimi Rocah filią prokuratury w White Plains w stanie Nowy Jork. Według „” współpracownicy uważali, że Blanche szykowany był do nominacji sędziowskiej.
Praktyka w kancelarii prywatnej Po odejściu z prokuratury Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku Blanche został partnerem w kancelarii WilmerHale. W 2017 r. objął stanowisko partnera w kancelarii . Do czerwca 2019 r. Blanche podjął się obrony politycznego stratega , który został oskarżony o stanowe oszustwa hipoteczne w Nowym Jorku. Blanche złożył wniosek o oddalenie zarzutów, argumentując naruszenie nowojorskich przepisów o zakazie ponownego sądzenia za ten sam czyn (double jeopardy); w grudniu zarzuty zostały oddalone na podstawie tych przepisów, a orzeczenie to podtrzymał w październiku 2020 r. Sąd Najwyższy Nowego Jorku (New York Supreme Court). Blanche reprezentował również biznesmena Igora Frumana – współpracownika Rudy’ego Giulianiego zamieszanego w aferę Trump–Ukraina – oraz adwokata . Jak podawał „The New York Times”, Blanche bronił Manaforta i Epshteyna w ramach swojej prywatnej praktyki, za zgodą kancelarii .
Praca dla Trumpa (2023-2024) W lutym 2023 roku, gdy Trump miał zostać postawiony w stan oskarżenia w Nowym Jorku w sprawie ukrytych płatności na rzecz Stormy Daniels w zamian za jej milczenie, powierzył zadanie znalezienia prawników do swojej obrony. Epshteyn zwrócił się do Blanche’a o pomoc w poszukiwaniach. W kwietniu, na dzień przed wniesieniem aktu oskarżenia, Trump dołączył Blanche’a do swojego zespołu obrońców. W tym samym miesiącu Blanche założył własną kancelarię Blanche Law. Jak podawał „The New York Times”, to Epshteyn i polecili Blanche’a Trumpowi. Times informował również, że komitet ds. reputacji kancelarii Cadwalader, Wickersham & Taft nie zaakceptował decyzji Blanche’a o podjęciu się obrony Trumpa; sam Blanche z kolei skarżył się współpracownikom, że firma nie pozostawiła mu wystarczającej swobody działania. Po postawieniu Trumpowi na szczeblu federalnym zarzutów nielegalnego przechowywania poufnych dokumentów w posiadłości Mar-a-Lago, Trump odsunął od swojej obrony i Johna Rowleya, mianując na ich miejsce Blanche’a. W toczącej się sprawie Trump w dużej mierze polegał na Blanche’u, który – obok Christophera Kise’a – pozostał jednym z dwóch reprezentujących go prawników. Blanche kontynuował również obronę Trumpa w federalnym postępowaniu dotyczącym utrudniania wyborów. Przed podjęciem się reprezentowania Donalda Trumpa Blanche był zarejestrowanym wyborcą Partii Demokratycznej. W 2024 roku zmienił przynależność partyjną na republikańską. mały|Blanche opuszczający gmach Sądu Karnego na Manhattanie po tym, jak Donaldowi Trumpowi postawiono zarzuty Blanche kierował obroną Trumpa podczas jego procesu karnego w Nowym Jorku. Dążył do odroczenia procesu poza wybory prezydenckie w 2024 r., w których Trump był kandydatem – strategię tę sojusznicy Trumpa ocenili jako skuteczną; sędzia przyznał Trumpowi ograniczone, trzytygodniowe opóźnienie. Blanche nawiązał bliskie relacje z Trumpem, a jego działania prawne w imieniu byłego prezydenta obejmowały szereg zarzutów, które Trump publicznie podnosił, aby zdyskredytować oskarżenie, w tym twierdzenie, że Trump był ofiarą prześladowania politycznego. Przed procesem Merchan skrytykował Blanche’a za używanie nieformalnego języka w pismach sądowych, za bezpodstawne oskarżanie prokuratury okręgowej hrabstwa Nowy Jork o niewłaściwe postępowanie prokuratorskie (prosecutorial misconduct) oraz za nieudzielenie bezpośredniej odpowiedzi na pytanie. Ponadto początkowy plan Blanche’a zakładał znalezienie jurora, który zmusiłby Merchana do ogłoszenia nieważności procesu (mistrial); ława przysięgłych jednogłośnie zdecydowała o skazaniu Trumpa w maju. Strategia obrony Blanche’a polegała na bagatelizowaniu płatności oraz przedstawianiu Michaela Cohena (byłego prawnika Trumpa) i Daniels jako niewiarygodnych narratorów, którzy dążą do zemsty lub uzyskania od Trumpa rekompensaty finansowej. Podczas procesu Blanche gorąco spierał się z Cohenem. W listopadzie 2024 r. ABC News poinformowało, że telefon Blanche’a został zhakowany przez chińskie podmioty działające z zamiarem wyrządzenia szkody (threat actors).
Trump podkreślał, że Blanche przez lata chronił go przed więzieniem.
Zastępca prokuratora generalnego (od 2025) Nominacja i zatwierdzenie mały|Todd Blanche zaprzysiężony jako zastępca prokuratora generalnego w marcu 2025 W październiku 2024 r. dokumenty pozyskane przez ABC News wskazywały, że Blanche był rozważany jako potencjalny kandydat na stanowiska zastępcy prokuratora generalnego, radcy prawnego Białego Domu (White House counsel), a także dyrektora Federalnego Biura Śledczego (FBI), jeśli Trump wygrałby wybory prezydenckie w 2024 r. Po zwycięstwie Trumpa w wyborach w następnym miesiącu spodziewano się, że Blanche otrzyma stanowisko w jego administracji. 14 listopada Trump ogłosił Blanche’a swoim kandydatem na stanowisko zastępcy prokuratora generalnego. Blanche stanął przed Senacką Komisją Sądownictwa (Senate Committee on the Judiciary) 12 lutego 2025 r. Bronił Trumpa przed zarzutami rzekomej niewłaściwości prokuratorskiej i powoływał się na swoje doświadczenie w obronie Trumpa, twierdząc, że prezydent nie poprosi go o „zrobienie czegokolwiek nielegalnego lub niemoralnego”. W swoim zeznaniu Blanche oświadczył, że nie ma wiedzy o planach oddalenia sprawy karnej dotyczącej korupcji przeciwko burmistrzowi Nowego Jorku Ericowi Adamsowi; jednak projekt listu sporządzony przez pełniącą obowiązki prokuratorki Stanów Zjednoczonych dla Południowego Dystryktu Nowego Jorku, , wskazywał, że Blanche „podzielał jej stanowisko” w kwestii umorzenia sprawy. Komisja głosowała za skierowaniem jego nominacji do dalszych prac 27 lutego, stosunkiem głosów 12–10, w głosowaniu podzielonym wzdłuż linii partyjnych. 5 marca Blanche został zatwierdzony przez Senat większością 52 głosów przeciw 46, również w głosowaniu w dużej mierze podzielonym według przynależności partyjnej.
Pierwsze działania