Hopowo, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Hopòwò26.02.2009, Uchwała Rady Gminy Somonino Nr XXIV/183/09. Numer przypisany dodatkowej nazwie miejscowości lub obiektu fizjograficznego w MSWiA - NM/41-4, (niem. Hoppendorf) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży przy drodze krajowej nr 20 Stargard-Szczecinek-Gdynia. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
We wsi jest placówka Ochotniczej Straży Pożarnej.
Północnymi krańcami wsi prowadzi turystyczny Szlak Wzgórz Szymbarskich.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Hopowo SIMC Nazwa Rodzaj 0172451 Nowy Dwór kolonia
Nazwa miejscowości Pierwotne niemieckie zapisy to Hopendorf lub Hoppendorf (z f na końcu) w formie ogólnoniemieckiej lub Hoppendorp (z p na końcu) w formie dolnoniemieckiej. W pierwszym członie mamy popularne na Kaszubach nazwisko Hoppe (w kaszubskiej wymowie Hopa) wywodzące się od niemieckiego rzeczownika Hopfen, czyli 'chmiel'. Człon drugi Dorf, oznacza 'wieś'. W lokalnej, używanej przez ludność niemiecką m.in. na terenie Kaszub, dolnoniemieckiej wersji, słowo to brzmi Dorp. Ta niemiecka nazwa została w sposób regularny spolszczona do formy Hopowo i skaszubiona do Hopòwò, chociaż w lokalnej kaszubszczyźnie można też usłyszeć bliższą dolnoniemieckiemu oryginałowi formę ÒpandorpBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.163.
Historia miejscowości Hopowo jest wsią stosunkowo nową, założoną ok. 1600 roku na miejscu wykarczowanych lasów w starostwie skarszewskimBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.161, w województwie pomorskim, I Rzeczpospolitej Polskiej. W tym samym okresie i na podobnych zasadach powstały sąsiednie wsie takie jak Egiertowo, Kamela czy Starkowa Huta. Porośnięty lasami teren osadnicy karczowali. Pozyskane pnie palili pozyskując smołę, węgiel drzewny, popiół i dziegiećBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.161.
W roku 1773 mieszkali we wsi gburzy: Chrystian Kruse i wdowa Wigand, półgbur Marcin Stark. Prócz nich: Michał Kapiszka, Piotr Stark, Michał Wigand, Jürgen Kowalk, owczarz Adam Hoffmann i pasterz krów Jürgen Hoffmann. W roku 1864 wieś liczyła 203 mieszkańcówBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.163.
Na koniec 1892 r wieś zamieszkiwało już 333 osób, w tym 178 Kaszubów (161 katolików i 17 ewangelików) i 155 Niemców ewangelików.
W roku 1895 założono we wsi gminę ewangelicką, która postawiła mały kościółek. W roku 1913 wybudowano i poświęcono obecny kościółBreza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.163, który służył ewangelikom do 1945 roku. Po zakończeniu II wojny światowej ewangelicka ludność niemiecka została wysiedlona. Kościół został przejęty przez miejscowych katolików.
W roku 1910, 4 lata przed wybuchem I wojny światowej Hopowo liczyło 335 mieszkańców, z czego 174 Niemców (169 ewangelików i 5 katolików), 159 Kaszubów katolików i 2 niemieckojęzycznych Żydów.
W 1913 r. w Hopowie były 2 karczmy, których właścicielami byli August Papke i Hermann Schier. Karczmy prowadziły też sprzedaż artykułów kolonialno-spożywczych i przemysłowych. Szklarzem był Johann Lyskowski; kowalem Theophil Czoska; stolarzem Karl Meiser. Kołodziejem był Mischke i Theophil Czoska (senior). Było też 2 szewców: Marschalkowski i Johann Stolz.
Od 1920 r. na bazie postanowień Traktatu Wersalskiego w granicach Polski (z przerwą na lata II wojny światowej).
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są: kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. Nawiedzenia NMP z lat 1911–1913, nr rej.: A-1877 z 10.05.2011 drewniany dom nr 27 z 1879, nr rej.: 1116 z 1.03.1995 kuźnia z 1927, nr rej.: j.w.
Neogotycki kościół został zbudowany jako ewangelicki, przejęty przez katolików po 1945. W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii liczącej 1296 wiernych i należącej do Superintendentury Kartuzy Ewangelickiego Kościoła UnijnegoStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 332..
Przypisy Raport o stanie gminy Somino w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 22 Strona gminy, samorząd >> sołectwa Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Kategoria:Obszary Natura 2000 w województwie pomorskim