Digonis gungnir – gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych i podrodziny Ennominae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Mario I. Ramosa-Gonzáleza i Luisa E. Parrę na łamach „ZooKeys” w publikacji współautorstwa Maríi F. Venegas-González i Carlosa Zamory-Manzura. Jako miejsce typowe wskazano Huantę w chilijskiej prowincji Elqui. Epitet gatunkowy pochodzi od włóczni Odyna o tej samej nazwie i odnosi się do długiej furki w samczych genitaliach.
Morfologia Głowa ma czoło i ciemię porośnięte białawymi łuskami. Sterczące głaszczki wargowe są o ⅓ dłuższe niż średnica oka. Czułki samca są lekko piłkowane.
Tułów jest jasno ubarwiony. Łuski na patagiach są białawe, a na tegulach bladożółtawe. Skrzydło przednie ma kształt niemal trójkątny z zaostrzonym szczytem i z wklęśnięciem na zewnętrznej krawędzi między szczytem a trzecią żyłką medialną. Tło jego jest słomkowe, a na wzór składa się: czarniawa, punktowata plamka dyskowa, rozmyta przepaska przedśrodkowa z jasnobrązowymi punktami na wysokości żyłek radialnej, kubitalnej i analnej, rozmyta, lekko łukowata między plamką dyskową a brzegiem przednim i zygzakująca przed brzegiem tylnym skrzydła przepaska środkowa o jasnobrązowej barwie, prosta, również jasnobrązowa i rozmyta, opatrzona pięcioma białymi, ciemnobrązowo obrzeżonymi kropkami (na wysokości czwartej i piątej gałęzi żyłki radialnej oraz gałęzi żyłki medialnej od pierwszej do trzeciej) przepaska zaśrodkowa oraz rozmyta przepaska przedkońcowa z ciemnymi kropkami w okolicy przedwierzchołkowej, na wysokości żyłek medialnych i u tylnej krawędzi skrzydła. Kształt skrzydła tylnego jest prawie prostokątny z małą, ogonkowatą wypustką u końca trzeciej żyłki medialnej. Tło jego jest bladopopielate, a na wzór składają się jasnobrązowa z widocznymi tylko na spodzie podługowatymi plamkami przepaska zaśrodkowa oraz plamka dyskowa. Golenie przedniej pary pozbawione są ostróg, natomiast środkowej mają po dwie ostrogi, a tylnej po cztery.
thumb|left|A: genitalia samca w widoku brzusznym; B: edeagus w widoku bocznym Samcze genitalia cechują się stożkowatym unkusem z maczugowatym szczytem, U-kształtnym gnatosem z wierzchołkiem w formie pary kolczastych płatów, prawie prostokątnymi walwami z zaokrąglonym płatem odsiebnym przed szczytem kosty, sięgającym poza szczyt kosty kukulusem, rozdwojoną zawieszką, prawie zaokrąglonym sakusem, spiczastą na przedzie i opatrzoną pośrodku dołkiem jukstą, przekraczającą wysokość zawieszki, długą, włóczniowatą, nieco na lewo zakrzywioną, po stronie grzbietowej gęsto opatrzoną kolcami furką, sklerytem anellusa w formie dwóch prawie trójkątnych płytek u nasady furki oraz rurkowatym, wyprostowanym edeagusem z pozbawioną cierni wezyką.
Ekologia i występowanie Osobniki dorosłe latają od grudnia do lutego.
Owad neotropikalny, południowoamerykański, endemiczny dla Chile, podawany z prowincji Elqui i Llanquihue.
Przypisy
Kategoria:Miernikowcowate Kategoria:Motyle Chile Kategoria:Fauna endemiczna Chile Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku