Rajczo Kirczew Karakołow (; ur. 24 września 1898, zm. 1982) – bułgarski historyk, filozof marksistowski i działacz społeczny, od 1960 roku zastępca dyrektora Instytutu Filozofii Bułgarskiej Akademii Nauk, członek BPK od 1922. Brał udział w powstaniu wrześniowym, po którym wyemigrował do Jugosławii, potem do Związku Radzieckiego, gdzie ukończył Instytut Czerwonej Profesury. W 1939 roku obronił dysertację na stopień kandydata nauk filozoficznych, w 1942 roku historycznych. Wykładał na uczelniach Leningradu, Taszkentu, Moskwy. W latach 1942–1943 był zatrudniony w stacji Hristo Botew. W 1944 roku powrócił do kraju i rozpoczął działalność w Centralnej Szkole Partyjnej przy KC BPK, gdzie pracował jako profesor latach w 1945–1950. W latach 1954–1961 był kierownikiem katedry materializmu dialektycznego i historycznego na Uniwersytecie Sofijskim.
W latach 1938–1940 poddawany był .
Publikacje
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Караколов Райчо Кирчевич (1899)
Kategoria:Bułgarscy filozofowie Kategoria:Radzieccy filozofowie Kategoria:Bułgarscy historycy Kategoria:Bułgarscy działacze społeczni Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Filozofowie i teoretycy marksistowscy Kategoria:Absolwenci Instytutu Czerwonej Profesury Kategoria:Emigranci polityczni Kategoria:Ofiary represji politycznych Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1982