thumb|right|Ozokeryt Ozokeryt, dawniej: wosk ziemnyNazwa wycofana przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną, por. A. Manecki „Encyklopedia Minerałów” AGH Kraków 2004 r. – mieszanina stałych wielkocząsteczkowych węglowodorów, głównie n- i izoparafinowych. Nazwa została nadana przez w 1833 r.
Właściwości fizyczne barwa: żółta do czerwonobrunatnej temperatura topnienia: 50–100 °C nierozpuszczalny w wodzie, a rozpuszczalny w rozpuszczalnikach węglowodorowych
Występowanie Występuje nad Morzem Kaspijskim, w Ameryce Północnej, w Iraku. Największe na świecie skupienie ozokerytu występuje w okolicach Borysławia na Ukrainie (Borysławsko-Drohobyckie Zagłębie Naftowe).
Zastosowanie Do otrzymywania cerezyny, do produkcji syciw elektroizolacyjnych, a także smarów.
Zobacz też ropa naftowa
Przypisy
Kategoria:Geologia naftowa Kategoria:Skały osadowe