Kocudza Pierwsza – wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Dzwola.
Demografia W latach 1916–1954 istniała gmina Kocudza. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 561 mieszkańców i była szóstą co do wielkości miejscowością gminy Dzwola.
Historia Pierwsze wzmianki na temat wsi pojawiły się w dokumentach z 1245 roku. Pierwszym wymienionym z imienia właścicielem Kocudzy był Dymitr z Goraja – właściciel dóbr klucza gorajskiego. Wieś przeszła po śmierci Dymitra (1400) na własność rodu Szamotulskich (1405; zatwierdzenie własności w 1415 w Lublinie) – córka Elżbieta wyszła za mąż za Dobrosława z Szamotuł. Przejęli oni także pobliski Turobin. W latach 1540–1596 wieś była w posiadaniu rodu wielkopolskiego Górków spadkobierców Szamotulskich, skąd ostatecznie została odkupiona i przyłączona do Ordynacji Zamojskiej w 1596 roku przez Jana Zamoyskiego. W miejscowości i jej okolicach zostali przez Zamoyskiego osiedleni Tatarzy pojmani podczas wypraw wojennych Zamoyskiego. Z czasem zasymilowali się z miejscową ludnością. Charakterystyczną cechą okolic Kocudzy była architektura starych chałup w stylu tatarskim, która występuje już w niewielu miejscach w kraju.
Zobacz też Kocudza Druga Kocudza Trzecia Kocudza Górna
Przypisy
GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Bibliografia Rys historyczny miejscowości powiatu janowskiego – Zenon Baranowski; Stalowa Wola 2001, . Województwo lubelskie w 15 tomach Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich 1880–1904, oprac. W. Sakławski, Lublin 1974. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, tom IV, Województwo lubelskie, Warszawa 1924.
Kategoria:Kocudza Pierwsza Kategoria:Wsie Ordynacji Zamojskiej