A battuta – z wł., do taktu, do uderzenia, według pałeczki dyrygenta.
Określenie używane jest w partyturze, narzuca dyrygentowi ścisłe przestrzeganie podanego przez kompozytora rytmu i oznaczenia tempa. Występuje jako określenie powrotu do wcześniejszych oznaczeń szczególnie po ad libitum oraz rubato.
Zobacz też
batuta
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Tempo