Hydrazyna, diazan, – nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z dwóch połączonych ze sobą wiązaniem grup aminowych. Jest to silnie trująca, bezbarwna, łatwopalna, żrąca, higroskopijna ciecz, dymiąca na powietrzu.
Budowa cząsteczki Cząsteczka hydrazyny zbudowana jest z dwóch połączonych ze sobą identycznych grup aminowych. Pomimo tego wykazuje ona duży moment dipolowy (1,85 D w fazie gazowej), co świadczy o tym, że występuje ona głównie w konformacji gauche, w której obie grupy aminowe są skręcone o ok. 90–95° w stosunku do symetrycznej konformacji naprzeciwległej.
Otrzymywanie Hydrazynę otrzymuje się poprzez utlenianie amoniaku podchlorynami:
Właściwości Wodne roztwory hydrazyny mają charakter słabo zasadowy:
Stała dysocjacji w 25 °C: Kb = 1,3 pK = 8,1
Jest więc zasadą około dziesięciokrotnie słabszą od amoniaku (Kb = 1,78; pK 9,25).
Stała dysocjacji pKb dla innych temperatur:
25 °C 50 °C 100 °C 200 °C 300 °C pKb 6,005 5,842 5,693 5,813 6,434
Zastosowanie thumb|left|Zbiornik z hydrazyną przygotowaną jako paliwo dla sondy MESSENGER Hydrazyna znajduje zastosowanie jako paliwo rakietowe. Jest używana również do napędzania okrętów podwodnych. Stosuje się ją także jako surowiec w syntezie organicznej, jest reduktorem, a także odczynnikiem do wykrywania aldehydów, ketonów i cukrów.
Jest odczynnikiem do sekwencjonowania DNA metodą Maxama-Gilberta. Używana razem z piperydyną zrywa DNA przy cytozynie, natomiast z piperydyną i chlorkiem sodu zrywa DNA przy tyminie.
Zagrożenia W badaniach na zwierzętach wykazuje właściwości rakotwórcze (wchłania się również przez skórę). Hydrazyna i jej pochodne to silne reduktory. Związek ten w obecności utleniaczy może gwałtownie wybuchnąć. Ryzyko wybuchu występuje także w obecności metali.
Jest łatwopalna i żrąca, jest również silną trucizną.
Przypisy
Kategoria:Nieorganiczne związki azotu Kategoria:Paliwa rakietowe Kategoria:Reduktory Kategoria:Związki wodoru