Jan Kasjan (; ok. 360 w Dobrudży albo w Prowansji, zm. ok. 435 w Marsylii) – teolog chrześcijański i mnich, popularyzator monastycyzmu i ascetyzmu wschodniego w Kościele zachodnim. Założyciel jednej z pierwszych wspólnot monastycznych w Europie Zachodniej. Wliczany w poczet ojców pustyni i Kościoła, święty Kościołów prawosławnego i katolickiego.
Życiorys Urodził się około 360 roku w Dobrudży. Według innej teorii miał pochodzenie prowansalskie. Otrzymał klasyczne wykształcenie a około 382 roku, wraz ze swoim przyjacielem Germanem, wstąpił do klasztoru w Betlejem. Po około dwóch latach zaczął wizytować inne klasztory egipskie, między innymi w Skete, Tebaidzie i Delcie Nilu, gdzie zbierał materiały do pracy twórczej. Około 400 roku Jan Chryzostom wyświęcił go na diakona. W 404 albo 405 roku udał się do Rzymu, by spotkać się z Innocentym I, w obronie Jana Złotoustego, który przebywał na zesłaniu w Kapadocji. Następnie odbył kilka innych podróży na Wschód, by ostatecznie osiąść w klasztorze św. Wiktora w Marsylii. Zmarł tamże około 435 roku.
Twórczość i poglądy Lista: „O Wcieleniu Pańskim przeciw Nestoriuszowi” (De Incarnatione Dei c. Nestorium) – siedem ksiąg napisanych przed soborem efeskim, w których Jan występuje przeciwko argumentom Nestoriusza „Ustawy życia mnichów oraz leczenie ośmiu głównych grzechów” (De institutis et de octo principalium vitiorum remedis) – dwanaście ksiąg napisanych na prośbę Kastora z Apt, w których omówił osiem grzechów według podziału Ewagriusza z Pontu „Konferencje z ojcami” (Collationes Patrum) – działo oparte na apoftegmatach ojców pustyni i regule Bazylego, w których zawarł nauki ojców pustyni, dedykowaną biskupom prowansalskim i zachodniemu monastycyzmowi
Jego nauka przyczyniła się do oceny Jana jako semipelagianina. Nauka o łasce została potem częściowo potępiona przez synod w Orange i dekret gelazjański, choć nie wymieniono jego imienia. Mimo takich ocen, Jan był przeciwnikiem pelagianizmu. Jego twórczość wywarła wpływ na Eucheriusza z Lyonu i Kasjodora, a także na kształt reguły św. Benedykta.
Kult Św. Jan Kasjan czczony jest przez całą Cerkiew prawosławną, natomiast w Kościele rzymskokatolickim jest świętym czczonym lokalnie, w Marsylii. W tamtejszej świątyni Wiktora z Damaszku znajdują się jego relikwie.
Ikonografia W ikonografii święty przedstawiany jest jako stary mężczyzna z siwą, nieco rozdwojoną u końca brodą. Odziany jest w mnisi habit (a niekiedy w strój biskupi). Prawą ręką błogosławi, w lewej trzyma zwój.
Dzień obchodów Wspomnienie liturgiczne w Cerkwi prawosławnej obchodzone jest 29 lub 28 lutego wg kalendarza juliańskiego/13 marca wg kalendarza gregoriańskiego.
W archidiecezji marsylskiej i niektórych zachodnich wspólnotach zakonnych dzień ten przypada na 23 lipca.
Zobacz też kult świętych wstawiennictwo świętych święci i błogosławieni Kościoła katolickiego święci prawosławni
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Tekst Ustaw – New Advent Tekst Konferencji – New Advent Dzieła Jana Kasjana w bibliotece Polona
Kategoria:Mistycy chrześcijańscy Kategoria:Ojcowie pustyni Kategoria:Ojcowie Kościoła Kategoria:Urodzeni w IV wieku Kategoria:Zmarli w V wieku Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Rzymscy teolodzy chrześcijańscy