Ośno Górne – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Sompolno, na zachód od jeziora Lubotyń.
+Integralne części wsi Ośno Górne SIMC Nazwa Rodzaj 0295679 Ośno Dolne część wsi
Odnotowano osadnictwo na obszarze współczesnego Ośna Górnego w okresie neolitu.
W drugiej połowie XIX wieku miejscowość, określana w Słownik geograficzny Królestwa Polskiego jako Ośno Nagórne, liczyła 76 mieszkańców, a Ośno Nadolne 135. Obie przynależały do gminy Wierzbie w powiecie nieszawskim. W roku 1827 wsie liczyły odpowiednio: 140 i 59 mieszkańców. W 1860 w Ośnie Górnym urodził się Hieronim Łopaciński.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą gromady Ośno Górne. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego. Według danych z roku 2009 liczyła 221 mieszkańców.
W gminnej ewidencji zabytków ujęty jest znajdujący się we wsi zespół dworski z połowy XIX wieku, który tworzą budynki dawnego dworu oraz dawnej stajni. We wsi znajduje się szkoła podstawowa wchodząca w skład zespołu szkół w Mąkolnie.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Kategoria:Ośno Górne