Łachwa (; , Łachwe) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie łuninieckim, nad Śmiercią.
Znajdują tu się parafialna cerkiew prawosławna pw. Narodzenia Matki Bożej z 1889 r., a także stacja kolejowa Łachwa, położona na linii Homel – Łuniniec – Żabinka.
Historia mały|lewo|200px|Cerkiew Narodzenia Matki Bożej Nadana przez Kazimierza Jagiellończyka rodowi Kiszków. Anna Kiszczanka, córka wojewody smoleńskiego Stanisława Kiszki z Ciechanowca, wniosła w 1513 roku w posagu Łachwę do majątku męża Jana Radziwiłła Brodatego (wraz z Nieświeżem i Ołyką). W 1655 roku spalona przez wojska moskiewskie.
Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т. 2, Mińsk 2013, s. 110..
W roku 1812 spalona przez rosyjskiego generała Czyczagowa na złość właścicielowi, Edwardowi Hutten-CzapskiemuZe wspomnień syberyjskiego zesłańca, Kujawsko-Pomorska Biblioteka Sieciowa. Do 1854 roku był tu katolicki kościół parafialny. Od początku XIX wieku własność rodu Wittgensteinów.
W okresie międzywojennym Polsce, w województwie poleskim, w powiecie łuninieckim, siedziba gminy Łachwa. W Łachwie siedzibę swoją miał sztab Brygady Korpusu Ochrony Pogranicza „Polesie” i placówka wywiadowcza KOP nr 6. W czasie II wojny światowej w miejscowym getcie żydowskim wybuchło powstanie, pierwsze tego rodzajuMichaeli, Lichstein, Morawczik, Sklar (eds.). First Ghetto to Revolt: Lachwa. (Entsyklopedyah shel Galuyot, Tel Aviv 1957)..
Urodzeni w Łachwie W Łachwie urodzili się Marian Hutten-Czapski i Stanisław Dawski.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta magnackie I Rzeczypospolitej (województwo nowogródzkie) Kategoria:Wsie w rejonie łuninieckim