thumb|240px|Zakład Produkcji Automatyki Sieciowej położony na terenie dawnej huty „Barbara” thumb|170px|Pomnik górnika Przygórze (do 1945 r. niem. Köpprich) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.
Położenie Przygórze leży niedaleko Przełęczy Woliborskiej, w dolinie Piekielnicy, u stóp Gór Sowich, między Woliborzem a Jugowem, na wysokości około 440–510 m n.p.m.
Podział administracyjny + Integralne części wsi Przygórze SIMC Nazwa Rodzaj0854430 Buczyna osada leśna0854423 Huta Barbara część wsi
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.
Historia Ślady osadnictwa na tym terenie pochodzą z czasów neolitu, ale o obecnej wsi źródła wspominają dopiero w 1699 roku, kiedy Przygórze było kolonią Woliborza. Nieco wcześniej, bo już w roku 1655 w okolicy istniała huta szkła. Później wydobywano tu rudy żelaza i miedzi, a w 1793 roku powstała tu pierwsza kopalnia, dostarczająca węgiel kamienny wysokiej jakości. W XIX wieku źródłem utrzymania mieszkańców oprócz górnictwa było tkactwo, w 1825 roku były tu 23 domy w tym młyn wodny i tartak, a w 1840 roku było 36 domów. W połowie XIX wieku w Przygórzu powstała huta żelaza „Barbara-hűtte”, po wyczerpaniu złóż rudy zakład przekształcono w wytwórnie maszyn dla kopalni noworudzkich.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty: budynki huty „Barbara”, z drugiej połowy XIX wieku: trzy hale produkcyjne, budynek rozdzielni elektrycznej, budynek narzędziowni i stołówki, hala wtryskarek, kotłownia, warsztaty i magazyn, elewacja magazynu. Inne zabytki: kilka zabytkowych domów tworzących zespół górniczego osiedla mieszkalnego z około 1910 roku, kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Przygórzu zbudowany w okresie międzywojennym, pomnik górnika postawiony w 1966 roku z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego.
Przemysł Na terenie wsi w latach dziewięćdziesiątych XX wieku stworzono największy zakład ziemi noworudzkiej, ZPAS S.A. (Zakład Produkcji Automatyki Sieciowej). Przedsiębiorstwo usytuowane jest na terenie dawnej kopalni węgla kamiennego „Rudolf” (po 1945 r. kopalnia węgla kamiennego „Bolesław”) oraz byłej huty „Barbara”.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (). GUS. Rejestr TERYT.
GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wyd: I-Bis 1995, . K.Radwański, M.Szymczak; Atlas gór Polski: Sudety. Karpaty. Góry Świętokrzyskie; Wyda. ExpressMap; Warszawa 2008, . M. Staffa, Przewodniki turystyczny, Wędrówka przez Sudety Środkowe, Wyd. PTTK „Kraj”, Kraków 1982 r., . Mapa Sudety Środkowe, cz. zachodnia skala 1:40 000, wyd. PLAN, Jelenia Góra 2003 .
Linki zewnętrzne