Radomierzyce () – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Zgorzelec.

Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Etymologia Konstanty Damrot w swej książce o pochodzeniu nazw miejscowości na Śląsku wydanej w 1896 roku w Bytomiu wzmiankował wieś pod polską nazwą Radmierzyce. Nazwa pochodzi od słowiańskiego rdzenia rad-.

Strażnica WOP W 1946 roku była tu 16 strażnica 4 Komendy Odcinka WOP.

Przejście graniczne Do 21 grudnia 2007 funkcjonowało w miejscowości przejście graniczne Radomierzyce-Hagenwerder, które na mocy układu z Schengen zostało zlikwidowane.

Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, filialny z XVIII w. cmentarz przykościelny ogrodzenie z dwiema bramami oraz płytą nagrobną (epitafium) rycerza Lessowa (zm. 1313) najstarsze na Śląsku. Na kamiennej tablicy z 1713 umieszczonej powyżej epitafium znajduje się napis w j. (Ten czterystuletni stary kamień, znaleziony przy renowacji kościoła został ze względu na swoją antyczność przeniesiony tutaj w 1713 Mauzoleum w Radomierzycach, z 1733 r. pomnik poległych w I wojnie światowej młyn wodny, z 1700 r. zespół pałacowy, z lat 1710–1732 park pałac – monumentalny, barokowy, wybudowany w latach 1710–1732Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 316 przez Joachima Zygmunta von Zieglera-Klipphausena. Pałac otoczony jest fosą i znajduje się w miejscu dawnego zamku warownego. Joachim Ziegler, podkomorzy króla Augusta II Mocnego, był kawalerem i nie mając dziedzica przeznaczył majątek na utworzenie fundacji dla szlachcianek wyznania ewangelickiego. Zakład o charakterze okazałego założenia pałacowego, zwany od imienia fundatora Joachimstein, był przeznaczony dla 12 panien oraz przełożonej. Budowa pałacu i ogrodu trwała od 1710 do 1722 r., a w następnych latach, do 1729 r. prowadzono jeszcze prace wykończeniowe. Głównym projektantem pałacu i całego zespołu był architekt drezdeński Johann Friedrich Karcher. Według niepotwierdzonych informacji, pod koniec II wojny światowej do pałacu Niemcy zaczęli zwozić tajną dokumentację. Akcję – ze względu na wartość dokumentów i ich możliwość wykorzystania w rozgrywkach po wojnie – nadzorować miał bezpośrednio Walter Schellenberg, szef VI departamentu Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA). Szybka ofensywa wojsk sowieckich w 1945 r. sprawiła, że zgromadzone archiwum pozostało w zamku, gdyż zaskoczeni Niemcy nie zdążyli go ewakuować. W czerwcu 1945 r., w przejęciu tych materiałów z ramienia Wojska Polskiego, miał uczestniczyć Piotr Jaroszewicz, Jerzy Fonkowicz i Tadeusz Steć"Jaroszewiczowie zginęli przez hitlerowskie akta?".

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Dawne miasta w województwie dolnośląskim