Heksachord (gr. heksáchordos = sześciostrunowy) – diatoniczny postęp 6 dźwięków. Podstawa podziału materiału dźwiękowego oraz podstawa systemu solmizacji od czasów Guido d'Arezzo (1050) do XVII w.
Istniały trzy odmiany heksachordu: naturale od dźwięku c, durum (twardy) od g, molle (miękki) od f, z dźwiękiem b zamiast h.
Bibliografia
Kategoria:System dźwiękowy