Stare Węgorzynko (nazwa oboczna: Węgorzynko) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.
W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Położenie geograficzne Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, około 30 kilometrów na południowy wschód od miasta Resko, 13 kilometrów na południowy zachód od centrum miasta Łobez i siedem kilometrów na południowy wschód od wsi Runowo, około 2,5 kilometra na południe od centrum miasta Węgorzyno, na północny wschód od jeziora Wolnowo, a na południowy wschód od Jeziora Czarne Górne.
Historia Majątki szlacheckie Wangerin A i Wangerin B były dawniej starymi pomorskimi lennami rodziny Borcke, od dawna zakorzenionymi w Pomorzu. Asesor rządowy Friedrich Wilhelm von Borck został ich jedynym właścicielem 11 listopada 1772 rokuWangerin, [Dostęp 2025-10-10]. Tablica wasali z 1804 roku wymienia szambelana Philipa Ludwiga Christopha Augusta von Borcke jako właściciela Wangerin BBorcke, [Dostęp 2025-10-10]. Właścicielem około 1873 roku był Hermann Carl Julius von Borck, premier-namiestnik (w stanie spoczynku)Wangerin, [Dostęp 2025-10-10]. W 1884 roku powierzchnia majątku Borck Wangerin B została oszacowana na 381 hektarówWangerin, [Dostęp 2025-10-10]. 1 kwietnia 1927 roku dwór Wangerin B miał powierzchnię 621 hektarów, a 16 czerwca 1925 roku liczył 202 mieszkańców. Powiat gminy wiejskiej Wangerin B miał około 1930 roku powierzchnię 6,2 km². Na terenie gminy znajdowało się łącznie 15 zamieszkałych domów w czterech różnych lokalizacjach: Häge, Jakobsthal, Rüdigershof, Wangerin B.
Demografia Liczba mieszkańców w różnych latach: Rok - Mieszkańcy 1864 - 162 1867 - 216 1871 - 133 1885 - 95 1910 - 152 1925 - 202 1933 - 161 1939 - 165 2021 - 110 z czego 50,0% mieszkańców stanowią kobiety, a 50,0% ludności to mężczyźniDemografia, [Dostęp 2025-10-10].
Zabytki park dworski, pozostałość po dworzeZabytki w Polsce.
Przypisy
Kategoria:Stare Węgorzynko