Dobieszewo (niem. Dübzow1947 Dübzow–Dobieszewo, dobieszewski MPol XXVI nr 37) – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Łobez.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

Położenie geograficzne Wieś jest oddalona o 6 km na południowy zachód od miasta Łobez. Ok. 1,5 km na północny wschód od miejscowości znajduje się jezioro Dobieszewo, a ok. 0,8 km na południowy zachód Jezioro Konie.

Historia Wieś założył rycerz Dobiesław Wetuch (nadał także prawa miejskie Płotom). Majątek, znany w 1348 roku jako Dubbesow, był dawniej starym pomorskim lennem rodziny Borcke, od dawna zakorzenionym na Pomorzu Zachodnim. Po przejściu przez kolejne rodziny, został nabyty przez majora Stephana Benedicta von Borka na publicznej aukcji 27 lipca 1781 roku za najwyższą cenę. Sprzedał go ponownie w 1794 rokuBorcke, [Dostęp 2025-09-27]. 10 maja 1832 roku Dübzow był własnością rodziny Pretzell. W 1859 roku właścicielem był Eugen PretzellPretzell, [Dostęp 2025-09-27]. A w latach 1884 i 1896 rodzina Pretzell była jego właścicielem. 1 kwietnia 1927 roku majątek Dübzow obejmował 495 hektarów, a 16 czerwca 1925 roku majątek liczył 186 mieszkańcówDübzow, [Dostęp 2025-09-27]. Na początku lat 30. XX wieku obszar gminy wiejskiej Dübzow wynosił powierzchnię 6,9 km², a na terenie gminy, na której Dübzow stanowił jedyny obszar mieszkalny, znajdowało się łącznie 24 zamieszkałych domówDübzow1, [Dostęp 2025-09-27]. W latach 1818–1945 miejscowość administracyjnie należała do Landkreis Regenwalde (Powiat Resko) z siedzibą do roku 1860 w Resku, a następnie w Łobzie. W latach 1933 i 1939 miejscowość liczyła odpowiednio 223 i 219 mieszkańcówPowiat Regenwalde - wykaz miejscowości - ludność.

Właścicielem majątku w 1945 r. był Helmut Pretzell. Od 1945 wieś jest w Polsce, a w roku 1947 wsi nadano polską nazwę Dobieszewo. W północnej części wsi umiejscowiony był zespół pałacowo-parkowy, z którego zachował się tylko park dworski krajobrazowy o charakterze leśnym z XIX w. Z pałacu ostały się ruiny fundamentówGmina Łobez - charakterystyka miejscowości .

Demografia Liczba mieszkańców w różnych latach: Rok - Ludność 1818 - 135 1825 - 135 1852 - 188 1864 - 199 1867 - 221 1871 - 216 1910 - 203 1925 - 216 1933 - 223 1939 - 219 2021 - 222 z czego 50,9% mieszkańców stanowią kobiety, a 49,1% ludności to mężczyźniLudność, [Dostęp 2025-09-27]..

Atrakcje turystyczne kościół pw. św. Mateusza Apostoła, z kamienia nieciosanego, z XVI w. Wzniesiony na planie prostokąta, bezwieżowy. Naroża wzmocnione potężnymi przyporami z kamienia i cegły. Wejście od strony południowej poprzez 3-uskokowy portal. Okna niewielkie, obramione cegłą, zakończone półkoliście. Dach dwuspadowy, szczyty oszalowane. We wnętrzu tryptyk gotycki z XV w. z postaciami św. Krzysztofa, św. Anny Samotrzeciej i św. Katarzyny. Na skrzydłach rzeźby 12 apostołów. Nad ołtarzem krucyfiks późnogotycki. Obok renesansowa, bogato rzeźbiona, ambona. dzwon i dzwonnica drewniana z XVII w. park dworski, XIX w., nr rej.: A-1779 z 26.01.1979, pozostałość po dworzeZabytki w Polsce poniemiecki cmentarz z wieloma dobrze zachowanymi nagrobkami przed kościołem głaz z tablicą poświęconą Helmutowi Pretzellowi - ostatniemu niemieckiemu właścicielowi majątku przy drodze Dobieszewo – Unimie wiekowe dęby – najokazalszy, zwany Bartkiem, ma w obwodzie 510 cm i liczy 35 m wysokości.

We wsi znajduje się świetlica wiejska prowadzona przez Łobeski Dom KulturyŁobeski Dom Kultury: Świetlice wiejskie .

Galeria

Zobacz też Dobieszewo

Przypisy

Bibliografia ks. inf. Roman Kostynowicz, Kościoły archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Tom II, Szczecińskie Wydawnictwo Archidiecezjalne "Ottonianum", Szczecin 2000,

Kategoria:Dobieszewo (województwo zachodniopomorskie)