Górna Wola – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Szadek.
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Górna Wola, po jej zniesieniu w gromadzie Wielka Wieś. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Historia Droga, przy której powstała wieś, była w średniowieczu ważnym traktem komunikacyjnym i jednym z pierwszych odcinków szlaku mazowiecko-śląskiego, który ukształtował się ostatecznie w XIV w. Miejscowość określana była nazwą Wola Rzepiszewska (Wolia Rzepissowska, Wolya Rzepyschowska), jako osada wyodrębniona z majątku Rzepiszew i zwolniona przez pewien czas z obowiązku płacenia podatków. W XVI w. przynależała do parafii rzymskokatolickiej w Szadku. W pierwszej połowie XVI w. wieś zamieszkiwało 11 osadników.
W XVIII w. dobra rzepiszewskie należały do rodzin Sanguszków i Miączyńskich.
W XIX w. po raz pierwszy w źródłach występuje nazwa Górna Wola. W 1827 r. miejscowość obejmowała 17 domów zamieszkanych przez 87 osób, a w 1881 r. - z 28 domów zamieszkanych przez 144 osoby. Na skutek carskiej reformy administracji terenowej (1867) Górna Wola była gromadą w gminie wiejskiej Szadek.
W okresie międzywojennym majątek ziemski w Górnej Woli należał do rodziny Leopoldów. Liczba ludności w tym okresie (1921) wynosiła 166.
W okresie PRL majątek został upaństwowiony. Zabudowania folwarczne zostały rozebrane w latach 50. XX w. W okresie PRL Górna Wola była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. W tym okresie w miejscowości działała szkoła podstawowa, sklep GS-u oraz Wiejski Dom Kultury otwarty w 1988 r.
W 2002 r. miejscowość zamieszkiwało 106 osób.
Przypisy
Kategoria:Szadek (gmina)