thumb|200px|Cuauhtémoc - ostatni tlatoani Tenochtitlánu Tlatoani [] (w nah. ten który mówi; l.m. tlatoque []) – tytuł przysługujący najwyższym władcom ludów Nahua. Kobiety nosiły tytuł cihuatlatoaniSchroeder (2007, str. 3–4). Patrz również "CIHUATLAHTOANI" w Wimmer (2006). ([]). W przypadku gdy władca władał wieloma miastami-państwami (tak jak w przypadku Mexików), nazywany był huey tlahtoani. Tlatoque byli wybierani przez możnych i sprawowali swą funkcję dożywotnio. Termin tlatoani nie występował jedynie u Azteków, lecz był powszechnie stosowany przez wiele ludów Nahua. Władca uznawany był za świętego; aby jego stopy nie dotykały zwykłej ziemi – wszędzie był noszony. Poddanym wolno było patrzeć na niego jedynie w święta i uroczystości.
Etymologia Wyraz tlatoani tłumaczy się jako ten, który mówi lub po prostu jako mówca. Pochodzi on od wyrażenia „powiedzieć coś”, „mówić”Michel Launey, Introducción a la Lengua y Literatura Náhuatl, UNAM 1992 (nah. tla – coś + (i)toa – powiedzieć), w rozumieniu, że ten, kto rozkazuje, nakazuje, ten ma władzę.
Termin tlahtohcayotl (niekiedy uważany za synonim wyrazu „królestwo”) oznacza terytorium będące pod panowaniem tlatoaniego.
Zobacz też Lista tlatoque Texcoco Lista tlatoque Tenochtitlánu
Przypisy
* Kategoria:Aztekowie