Sadlno (do 1945 niem. Zedlin) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w zachodniej części gminy Trzebiatów. Wieś o typowej zabudowie owalnicowej, położona na południowej krawędzi pradoliny na Równinie Gryfickiej z przeważającą funkcją rolniczą.

Według danych z 28 lutego 2009 wieś miała 287 mieszkańców (Załącznik do Uchwały Nr XXXII/305/09 Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 26 marca 2009 r.).

Do wsi prowadzi droga powiatowa nr 0117Z z Rogoziny do Sadlenka. Sadlno jest także połączone z Chomętowem poprzez drogę powiatową nr 0132Z.

W latach 1946–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim. W latach 1945–1954 stanowiła siedzibę gminy Sadlno (do 1946 r. Ziętkowice), następnie obszar gminy został podzielony pomiędzy dwie gromady: Chomętowo i Rogozina. Od 1973 r. miejscowość włączona do gminy Trzebiatów.

Historia Stara osada pomorska, wymieniana w kronikach w 1134, 1224 i 1227.

Społeczność lokalna Gmina Trzebiatów utworzyła "Sołectwo Sadlno", będące jej jednostką pomocniczą. Obejmuje ono Sadlno oraz przysiółek Sadlenko, których mieszkańcy razem wybierają sołtysa i 5-osobową radę sołeckąUchwała Nr XII/114/03 Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 28 sierpnia 2003 r. ws. statutów jednostek pomocniczych (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 101, poz. 1715).

+ Struktura demograficzna wsi Sadlno w 2009 r. Zakres wieku mężczyzn Mężczyźni Kobiety Zakres wieku kobiet 0–19 39 26 0–19 20–60 105 77 20–65 powyżej 60 10 30 powyżej 65 Razem (Σ) 154 133 (Σ) Razem

Dzieci z miejscowości uczęszczają do Szkoły Podstawowej Nr 1 im. Jana Kochanowskiego w TrzebiatowieUchwała Nr XXII/218/08 Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 17 lipca 2008 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2008 r. Nr 77, poz. 1695).

Kościół

We wsi znajduje się kościół średniowieczny, którego początki sięgają XIII wieku. Z tego okresu pochodzi romańskie prezbiterium z granitowych kwadr z wyraźnym cokołem. Na południowo-wschodnim narożniku dwie kwadry posiadają tzw. szachownice. Tajemnicze znaki są być może sygnaturą ówczesnych budowniczych lub architektów. U stóp południowej ściany znajduje się wykuta w kamieniu twarz. Mieszkańcy mawiają, że to jeden z mnichów, budowniczych kościoła, inni w rzeźbie widzą wizerunek lwa. U stóp drewnianej wieży z 1622 roku po bokach wejścia dwie romańskie kropielnice. Część ceglana kościoła pochodzi z XV wieku. We wnętrzu XIX-wieczne wyposażenie: częściowo zdemontowany(?) neogotycki ołtarz z obrazem Matki Boskiej, ambona, ławy numerowane, chór z prospektem organowym. Sklepienie sieciowe wsparte na dwóch kolumnach. Na wieży jeden z najstarszych na Pomorzu dzwonów. Na terenie przykościelnym wokół muru cmentarnego rozrzucone poniemieckie nagrobki. Dwie pomnikowe lipy od strony południowo-zachodniej.

Zobacz też Sadlenko Sadlno

Przypisy

Kategoria:Sadlno (województwo zachodniopomorskie)