Sosnowica – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Sosnowica. Leży w obrębie Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, nad Piwonią.
Miejscowość jest sołectwem, siedzibą gminy Sosnowica. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 685 mieszkańców
W 1685 roku Sosnowica uzyskała prawa miejskie, nadane przez króla Jana III Sobieskiego na wniosek miecznika Racławskiego Oktawiana Sosnowskiego. Sosnowica uzyskała lokację miejską przed 1790 rokiemRobert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 70-71.. Prawa miejskie do 16 lipca 1822Postanowienie Xsięcia Namiestnika Królewskiego Nr 3,937 z dn. 16 lipca 1822; wg Wykazu Miast w Królstwie Polskiem na wieyskie osady zamienionych od dn. 1 lutego 1820 r., to iest od daty ustanowienia Kommissyi dla Miast; w Aktach Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych (KRSW) nr 201, k. 44 w Archiwum Głównych Akt Dawnych w Warszawie (AGAD)Rodecki, F.B., 1830. Obraz jeograficzno-statystyczny Królestwa Polskiego. Drukarnia Antoniego Gałęzowskiego i Kompanii. Warszawa.
Przez wieś biegnie 819 jako ulice: Parczewska i Wojska Polskiego oraz wpadająca w nią na skraju miejscowości droga wojewódzka nr 820 820 (ulica Łęczyńska).
Pierwsze wzmianki o Sosnowicy pochodzą z lat 40. XV w. Z miejscowością związany był ród Sosnowskich herbu Nałęcz ruskiego pochodzenia. Okolice Sosnowicy od średniowiecza należały do Ziemi chełmskiej i dzieliły losy ówczesnego powiatu chełmskiego, znajdując się najpierw w zaborze austriackim, a po likwidacji Księstwa Warszawskiego – w rosyjskim. Od 1867 r. wchodziła w skład gminy Turno w ówczesnym powiecie włodawskim. W okresie międzywojennym gmina ta należała do województwa lubelskiego, zmieniając się w roku 1927 w gminę Wołoskowola, której siedzibą Sosnowica stała się na okres 1947–1954. Następnie gromada Sosnowica weszła w skład powiatu parczewskiego. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie chełmskim.
We wsi znajdują się: kościół parafii rzymskokatolickiej Trójcy Świętej, cerkiew prawosławna pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła i cmentarz prawosławny, należące do parafii w Horostycie oraz siedziba Nadleśnictwa Parczew.
Jedną z atrakcji turystycznych jest tzw. Dworek Kościuszki, wpisany do rejestru zabytków.
Tadeusz Kościuszko w Sosnowicy W 1775 roku przybył do Sosnowicy, po pobycie we Francji, Tadeusz Kościuszko. Był nauczycielem rysunku, malarstwa, matematyki, historii dla córek hetmana polnego litewskiego Józefa Sylwestra Sosnowskiego: Katarzyny i Ludwiki Sosnowskich. Przekształcił stary sosnowicki park w nowoczesny ogród. Zakochał się z wzajemnością w Ludwice, jednak hetman Sosnowski zdecydowanie odmówił małżeństwa córki z ubogim Kościuszką. Tadeusz usiłował porwać Ludwikę Sosnowską aby poślubć ją w wiejskim kościółku. Ucieczka nie udała się. Wyjechał następnie do Ameryki Północnej.
Ludzie związani z Sosnowicą
Zobacz też Sosnowica Sosnowica-Dwór
Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Strona gminy, sołectwa
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dawne miasta w województwie lubelskim Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XVIII wieku