Szafarnia – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Kurzętnik.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie toruńskim. Wieś jest położona koło Nowego Miasta Lubawskiego.
Historia Wieś powstała w 1735 jako osada na gruntach uzyskanych przez karczunek lasu. W źródłach występowała pod nazwami Szafarnia i Schaffarnia, a od 1899 nosiła niemiecką nazwę Forsthausen. Należała do powiatu brodnickiego, noszącego w administracji pruskiej nazwę Kreis Strasburg. W 1885 liczyła 530 mieszkańców, w 1905 – 555, a w 1910 – 561.
Parafia i kościół ewangelicki W 1888 miejscowi ewangelicy należeli do parafii w Nowym Mieście Lubawskim. Od 1891 gminę ewangelicką w Szafarni obsługiwał kaznodzieja pomocniczy, a w 1894 uzyskała ona samodzielność. Prowadzone od 1891 księgi kościelne prawdopodobnie uległy zniszczeniu podczas II wojny światowej.
We wsi istniał kościół ewangelicki, który rozebrano po II wojnie światowej. Zachowaną plebanię przeznaczono na szkołę podstawową, a następnie budynek przeszedł w ręce prywatne.
Zabytki Dawna plebania ewangelicka, obecnie dom nr 10, pochodzi z 1906. Wraz z aleją dojazdową została wpisana 11 sierpnia 2011 do rejestru zabytków pod numerem A-4576.
Cmentarze ewangelickie W bazie Narodowego Instytutu Dziedzictwa odnotowano w Szafarni dwa cmentarze ewangelickie ujęte w ewidencji zabytków, oznaczone identyfikatorami PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_28_CM.40789 i PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_28_CM.40799.
Zobacz też Szafarnia
Przypisy
Kategoria:Kurzętnik (gmina)