Bolesław Bohusz-Siestrzeńcewicz (ur. 10 lipca 1868Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie ..., s. 162, natomiast Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 300 podają 1869 ale to niemożliwe, gdyż wtedy urodził się jego młodszy brat, że Bolesław Siestrzeńcewicz urodził się 10 lipca 1868 roku na Wileńszczyźnie w majątku Niemenczynek na Wileńszczyźnie, zm. 22 stycznia 1940 w Wilnie) – generał brygady Wojska Polskiego, wyznania ewangelicko-reformowanego.
Życiorys Bolesław Siestrzeńcewicz urodził się w rodzinie ziemianina Stanisława (1834–1897) i jego żony Konstancji z Wolanów, wywodził się ze starej rodziny kalwińskiej. Jego młodszym bratem był malarz Stanisław Bohusz-Siestrzencewicz (1869–1927).
Korpus Kadetów ukończył w Połocku. We wrześniu 1887 roku wstąpił do Konstantynowskiej Szkoły Artylerii w Petersburgu. W sierpniu 1889 roku zdał egzamin oficerski. W 1908 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerów Artylerii w Carskim Siole. Do wybuchu I wojny światowej pełnił służbę zawodową na różnych stanowiskach w artylerii armii rosyjskiej.
31 lipca 1914 roku w stopniu podpułkownika został oddelegowany do Odessy w celu formowania nowych oddziałów artylerii polowej, po skompletowaniu których wyruszył na front. W czasie działań wojennych przez trzy lata dowodził jednostkami artylerii, począwszy od baterii, a skończywszy na dywizjonie w 125 Brygadzie Artylerii na Froncie Południowo-Zachodnim.
22 września 1917 przeszedł do I Korpusu Polskiego. 27 grudnia został mianowany dowódcą pułku artylerii moździerzowej, który miał być sformowany w Witebsku. Z powodu braku sprzętu sformowano jedynie I dywizjon artylerii moździerzowej, którym objął dowodzenie. W marcu 1918 roku został naczelnikiem Szkoły Oficerów Artylerii w Bobrujsku. Po rozformowaniu szkoły i demobilizacji I Korpusu Polskiego przybył do Polski.
13 listopada 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego, otrzymując przydział do Departamentu Artyleryjskiego Ministerstwa Spraw Wojskowych, jako oficer do zleceń. W styczniu 1919 roku przybył do Poznania i rozkazem generała Józefa Dowbor-Muśnickiego został wyznaczony na stanowisko dowódcy artylerii Armii Wielkopolskiej. Następnie był szefem Ekspozytury Departamentu V Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych w Poznaniu. W czerwcu 1919 roku został mianowany generałem brygady przez Naczelną Radę Ludową w Poznaniu, po czym zweryfikowany jako tytularny generał brygady.
W marcu 1921 roku objął funkcję kierownika Zarządu Centralnych Zakładów Uzbrojenia w Poznaniu. 9 listopada 1923 roku Prezydent RP przemianował go z dniem 1 listopada 1923 roku na oficera zawodowego w stopniu rzeczywistego generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 22,5 lokatą w korpusie generałów. Był prezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dowborczyków „Ku Chwale Ojczyzny”Dziennik Wileński, R.22, nr 22 (23 stycznia 1938), s. 6..
W latach 1923–1924 kierował Zbrojownią nr 2 w Poznaniu. Potem na stanowiskach w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Z dniem 1 marca 1927 roku został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie.
Zmarł 22 stycznia 1940 roku w Wilnie. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Wilnie (grób zniszczony). Był żonaty z Zofią Bohusz-Siestrzeńcewicz.
Awanse podporucznik – 1889 porucznik – 1890 kapitan – 1913 podpułkownik – 1914 pułkownik – 1919 generał brygady – listopad 1923
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (28 września 1925)M.P. z 1925 r. nr 241, poz. 989 „za zasługi, położone na polu organizacji i administracji armji”. Krzyż Walecznych Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) – 1925 Order św. Włodzimierza 4 stopnia (Imperium Rosyjskie) Order św. Anny 2, 3 i 4 stopnia (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława 2 i 3 stopnia (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dowborczyków „Ku Chwale Ojczyzny” Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelickim w Wilnie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1940