Głuchowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Komorniki.

Nazwa Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od drugiej połowy XV wieku. Pierwszy zachowany zapis pochodzi z łacińskiego dokumentu z 1458 gdzie odnotowano ją pod staropolską nazwą „Gluchowo” .

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Była wsią prestymonialną należącą do kapituły katedry poznańskiej. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 miejscowość leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego w parafii Komorniki. W średniowieczu Głuchowo wraz z pobliskimi wsiami: Plewiska, Fabianowo (Pabianowo), Junikowo, Rosnowo, Rosnówko, Świerczewo i Rudnicze należało do parafii komornickiej.

Pierwszy zachowane informacje o wsi pochodzą z zapisu sądowego z 1433 kiedy to miał miejsce proces o rozgraniczenie wsi Głuchowo oraz Rosnowa. W 1458 kapituła katedry poznańskiej zezwoliła kanonikowi Stanisławowi z Dobieszewa wyciąć dla Głuchowa drzewa w Puszczykowie Starym koło Mosiny. W 1491 odnotowano ucieczkę kmiecia z Głuchowa - wsi kapituły katedry poznańskiej.

Z 1500 zachował się krótki opis wsi prestymonialnej Głuchowo należącej do kapituły katedry poznańskiej. Odnotowano w niej wówczas 12 łanów kmiecych, z tego 5 łanów osiadłych, a szósty kmieć zubożał i oddał swój łan. Czynsz płacony z każdego łanu we wsi wynosił po 20 skudów. Miejscowy sołtys miał 3 łany w folwarku liczącym 5 łanów, z których sołtys uprawiał dwa łany w zamian za czynsz. Kmiecie uprawiali za czynsz 3,5 łana. W zapisie zanotowano, że kmieć z Chomęcic w ubiegłym roku uprawiał za czynsz inny łan opustoszały. Regensowi płacono z każdego łanu po 4 ćwiertnie (łac. „mensure”) i po 2 kapłony. Uprawiano mu także jeden łan opustoszały (staropol. „ratione morgy”), gdzie wysiewał każdy z nich po ćwiertni owsa i żyta. Miejscowy karczmarz płacił połowę grzywny czynszu i mieszkał w domu regensa, bo na miejscu karczmy nie było zabudowań. Zagrodników nie odnotowano, ale byli przed wielu laty.

W 1509 wieś została ponownie opisana. W Głuchowie odnotowano wówczas 12 łanów kmiecych, 6 łanów osiadłych i 6 łanów opuszczonych, które w zamian za czynsz uprawiali miejscowi kmiecie. Płacili oni z łana czynsz po trzy wiardunki i 4 grosze, 4 ćwiertnie owsa, dwa kapłony i 15 jaj. Chłopi żalili się, że płacą owies, kapłony i jaja z ról opustoszałych, czego dawniej nigdy nie płacili. Sołtys miał 3 łany, a karczma i dwie zagrody przynależne do sołectwa były opustoszałe. Karczma regensa płaciła mu pół grzywny oraz od przywozu piwa. Zagrodników we wsi nie było. W dworze regensa nikt nie mieszkał. Kmiecie żalili się, że regens przymusił ich zimą zwozić drzewo z Chomęcic do niego do Poznania na odległość dwóch mil, co wymagało dwa dni pracy na wyrąb oraz zwózkę. Skarżyli się, że panu Zbąskiemu, gdy szedł na wojnę (Wojna litewsko-moskiewska (1507–1508)), dali mu barana, beczkę piwa i 14 kogutów.

Miejscowość odnotowały także rejestry podatkowe z XV i XVI wieku. W 1510 miał miejsce pobór z 6 łanów, a sołtys miał 2,5 łana. W 1510 Głuchowo było wsią kapituły poznańskiej i liczyła 19 łanów z czego 6 łanów osiadłych, 6 łanów opustoszałych uprawiali miejscowi kmiecie w zamian za czynsz. 4 łany uprawiali dla kanonika, a 3 łany należały do sołtysa. W latach 1516, 1521, 1527 oraz bez daty z początku XVI wieku we wsi miały miejsce wizytacje z czego zachowały się kolejne opisy wsi.

W 1531 regensem wsi Głuchowo był Rudnicki. Odnotowano 12 łanów z czego 6 łanów było osiadłych, a kolejne 6 opustoszałe i uprawiane przez kmieci w zamian za czynsz. Płacili oni czynszu po 40 groszy, a regensowi po dwa kapłony, 15 jaj z łanu oraz po 4 ćwiertnie owsa. Odnotowano, że sołtys był bogaty i zasobny oraz, że miał 3 łany. Karczma była opustoszała, płaciła połowę grzywny oraz przywoźne od piwa. Folwark liczył do 4 łanów i uprawiali go kmiecie. W tym roku, na zimę wysiano do 3 małdratów żyta. Łąki były średnie, na dwa stogi z dwóch pól, a z łąki w trzecim polu zaledwie były 2 lub 3 wozy siana. Kosili je kmiecie. Odnotowano, że przy sianokosach dawano im beczkę piwa, pieczeń i pieczywo i prosili oni o zachowanie tego dawnego zwyczaju. Odnotowano także, że w dworku poza wsią szynkowało się piwo z hańbą dla kapituły.

W 1563 we wsi miał miejsce pobór z 6 łanów oraz z karczmy. W 1567 kapituła katedry poznańskiej wezwawszy kmieci, m. in. z Głuchowa, przypominałą, że powinni mleć zboże tylko w młynach kapitulnych pod karą jednej kopy. W 1580 płatnikiem poboru ze wsi był regens Jarosz Choiński, który zapłacił z 4 łanów, zagrodnika, karczmy dorocznej z 1/4 łana.

Wieś duchowna, własność kapituły katedralnej poznańskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 246..

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Obecnie Wieś posiada placówkę Gminnego Ośrodka Kultury: Dom Kultury „Dworek” w Głuchowie ul. Parkowa 2. We wsi działa Koło Gospodyń Wiejskich. Odbywają się również spotkania dzieci ze Świetlicy Słoneczko oraz zajęcia grupy teatralnej „kapucynek”. W miejscowości tej znajdują się duże firmy działające w branży spedycyjno-logistycznej. W Głuchowie znajduje się też Sala Królestwa zboru Świadków Jehowy.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Komorniki (gmina) Kategoria:Wsie kapituły katedralnej poznańskiej (województwo poznańskie)