Kąty (dawniej Konty) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Kodeń.
Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w hrabstwie kodeńskim w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. W latach 1867–1943 wieś i folwark Konty należały do gminy Kostomłoty. W 1943 roku przyłączone zostały, wraz z całą gminą Kostomłoty, do gminy Kodeń, powiat Biała Podlaska. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bialskopodlaskiego.
Właściciele Co najmniej od roku 1511 Kodeń wraz z okolicą należał do magnackiego rodu SapiehówWawrzyńczyk Alina, Rozwój wielkiej własności ziemskiej na Podlasiu w XV i XVI wieku, Wrocław 1951, s. 66-71; Miasta polskie w tysiącleciu, t. II, Warszawa 1967; Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV, Warszawa 1883, s. 238-240.
W dawnych czasach wieś zwano Kosty, tak też jest notowana wśród dóbr kodeńskich w wykazie z 1677 roku. W XVII wieku pojawia się nazwa Konety lub Konty. Według wykazu dóbr kodeńskich z 1710 roku istniał tu folwark Waśkowy Kut oraz obok niego dwie wsie: Konty i WołoszkiKodeń, piękno przyrody, bogactwo dziejów, Kodeń, 2024.
Dnia 6 marca 1717 roku majątek Konty wymieniony jest jako wchodzący w skład dóbr Kodeńskich Sapiehów1717 r. 6 marca w Białej. Ks. Tryb. Głów. 1718 r. 16 maja, 63, akt 107..
20 maja 1781 roku Kazimierz Nestor Sapieha zbywa folwark Konty, należący do dóbr Kodeńskich, za 80.000 zł, Antoniemu Bazylemu DzieduszyckiemuSapiehowie : materjały historyczno-genealogiczne i majątkowe. T. 3, 1894. Dzieduszycki, z powodu znacznej odległości od innych swoich dóbr, zwraca 19 grudnia 1787 roku nabyty poprzednio od Sapiehy folwark Konty i otrzymuje z powrotem 80.000 złSapiehowie : materjały historyczno-genealogiczne i majątkowe. T. 3, 1894.
Około 1826 roku zadłużone dobra kodeńskie Kazimierza Sapiehy zostają rozsprzedane.
W 1882 roku właścicielami są SieńkiewiczowieGazeta Warszawska 1822, nr 44 (18 marca).
Właścicielem majątku Konty do 3 czerwca 1905 roku był Feliks Klemens Błociszewski a następnie jego spadkobiercySpis alfabetyczny obywateli ziemskich Królewstwa Polskiego oraz dóbr przez nich posiadanych ze wskazaniem ostatniej stacji pocztowej, 1905.
Ludność W 1827 roku było tu 30 domów i 178 mieszkańcówSłownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 945.
W 1882 roku we wsi były 32 domy i 178 mieszkańców, liczyła 1782 morgi obszaru. Rozległość folwarku natomiast wynosiła 1211 mórg: grunty orne i ogrody 512 mórg, łąki 146 mórg, pastwiska 19 mórg, lasy 511 mórg, nieużytki i place 23 mórg, były 3 budynki murowane i 11 drewnianychSłownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 945.
Po II wojnie światowej, w latach 1947–1950, w związku z operacją Wisła, wielu mieszkańców wsi zostało wysiedlonych. Od 1957 roku zaczęli powracać na swoje włości.
W 2011 roku, wieś liczyła 70 mieszkańców i była jedenastą co do wielkości miejscowością gminy KodeńGłówny Urząd Statystyczny. Narodowy Spis Powszechny w 2011 roku.
W 2021 roku liczba ludności to 69 z czego 52,2% mieszkańców stanowią kobiety, a 47,8% ludności to mężczyźniGłówny Urząd Statystyczny. Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań w 2021 roku.
Wiara Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Anny w Kodniu, natomiast katolicy obrządku wschodniego do parafii unickiej pw. św. Nikity w Kostomłotach.
We wsi znajduje się cerkiew prawosławna Ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela, należąca do parafii w ZahorowieHistoria parafii w Zahorowie na stronie diecezji lubelsko-chełmskiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kodeń (gmina) Kategoria:Wsie hrabstwa kodeńskiego