Rudno – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Michów.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Do 1954 roku istniała gmina Rudno.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Michów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 518 mieszkańców.
Części wsi +Integralne części wsi Rudno SIMC Nazwa Rodzaj1020559 Czworaki część wsi1020565 Glinki część wsi1020588 Kawałki część wsi1020743 Wieluń część wsi
Historia Nazwa wsi Nazwa wsi związana jest podobnie jak nazwa rzeki Rudy nad którą Rudno leży z wydobyciem i przeróbką rudy żelaza, czyli rudnictwem. Nazwa wsi pojawia się w źródłach pisanych w roku 1334 jednak pierwsze pisane informacje o rudnicy w Rudnie – „Rudno Maior officina mineraria”, pochodzą z roku 1531.
Czasy najdawniejsze Najdawniejsze ślady ludzkiej obecności na terenie Rudna związane są z okresem neolitu – znaleziono na terenie wsi dwa neolityczne toporki kamienne. Najdawniejsze odkryte ślady osadnicze na terenie Rudna związane są z istnieniem w pobliżu obecnej wsi osady kultury trzcinieckiej. Cmentarzysko związane z tą osadą odkryto w bezpośrednim pobliżu zabudowań Rudna od strony wschodniej.
Początki wsi Początki istnienia wsi nie są znane. Co prawda istnieją podstawy by poszukiwać ich w czasach poprzedzających akcję osadniczą dla rycerstwa jaką rozpoczął na tych terenach Kazimierz Wielki, a nawet czasy Władysława Łokietka, niestety brak źródeł pisanych, jak również opisanych znalezisk archeologicznych powoduje że są to wyłącznie hipotezy.
Wiek XIV Zgodnie z relacją ks. Gostkowskiego w roku 1320 królewską wieś Rudno nadał Władysław Łokietek kasztelanowi krakowskiemu Warszowi Rawicie. W 1334 roku w dokumentach erekcyjnych parafii w Drążgowie pojawia się najstarszy zachowany do dziś zapis nazwy wsi Rudno. Według historyków, w tym czasie Rudno jest wsią należąca do drobnej szlachty.
XV wiek Przed rokiem 1417 powstaje parafia Rudno – w tym roku w dokumentach zanotowany jest proboszcz rudzieński. Serwis internetowy Archidiecezji Lubelskiej podaje jako datę erekcji parafii Rudno rok 1425. Wanda Śliwina – przedwojenna regionalistka wspomina o istnieniu w latach 20. XX w. rudzieńskich ksiąg parafialnych sięgających roku 1425. W roku 1419 notowane są dwie wsie o nazwie Rudno – prawdopodobnie chodzi o późniejsze Rudzienko. W roku 1462 Rudno dzierżawił Grot z Ostrowa.
XVI wiek W regestrze podymnego Województwa Lubelskiego z roku 1565 zapisano Parafię Rudno z miejscowościami Rudno Magna (Rudno) – 4 łany ziemi, Rudno Parva (Rudzienko), Wągielycze, Nowa Rudziecz, Wielkie, Szeboklieski, Wolia Skrowa, Wolia Gawłowa i Gołąbye. Przy Rudnie zapisano 4 łany ziemi.
Obiekty Zabytkowy, drewniany kościół parafialny pw. św. Mikołaja z lat 1771–1785 wraz z dzwonnicą-bramą wpisane do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A/433 z 4.06.1969). Szkoła Podstawowa im. Józefa Niećko. Sala Królestwa zboru Świadków Jehowy.
Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Strona gminy Michów, sołectwa
Bibliografia
Linki zewnętrzne , s. 940.
Kategoria:Rudno (powiat lubartowski) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)