thumb|260px|Bukraniony jako motyw dekorujący fryz rotundy Arsinoeion na Samotrace
Bukranion (, dosł. „czaszka byka”, z gr. boús – byk, kraníon – czaszka)Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 128, – reliefowy motyw dekoracyjny w postaci byczej głowy lub czaszki, najczęściej dodatkowo zdobiony girlandami i wstęgami zawieszonymi na rogach zwierzęcia.
Ze względu na symbolikę byka jako zwierzęcia ofiarnego bukraniony występowały głównie w antycznej architekturze sakralnej, umieszczano je też na obiektach upamiętniających i funeralnych (sarkofagach, ołtarzach, naczyniach).
Motyw wywodził się ze starożytnego Wschodu, szeroko stosowano go w architekturze starożytnej Grecji, a zwłaszcza Rzymu, jako element ciągły fryzów lub pojedynczo, zawarty w metopach. Spotykany jest również w ornamentyce stylów czerpiących wzory z antyku: renesansu, manieryzmu, klasycyzmu, także historyzmu.
Podobnym typem ornamentu był aegikranion wykorzystujący motyw czaszki koziej.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej. Europa – Azja – Afryka – Ameryka. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe / Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 132 Witold Szolginia: Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Architektura i budownictwo. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1975, s. 51
Kategoria:Detale architektoniczne Kategoria:Bydło w kulturze