thumb|Wizerunek Jaroslava Seiferta na jego grobowcu w Kralupach n/Wełtawą thumb|Poeta wraz z córką Janą
Jaroslav Seifert (ur. 23 września 1901 w Žižkovie (obecnie dzielnica Pragi), zm. 10 stycznia 1986 w Pradze) – poeta czeski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1984.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej, pierwszy zbiór wierszy – Město v slzách wydał w 1921Józef Magnuszewski, Historia literatury czeskiej. Zarys, Wrocław 1973, s. 261.. W latach dwudziestych był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji, z której został usunięty w marcu 1929 po podpisaniu tzw. Manifestu Siedmiu z protestem przeciwko bolszewickiej tendencji w nowym kierownictwie KPCz. Później należał do Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej i w latach 30. pracował w prasie powiązanej z tym stronnictwem. W 1936 otrzymał po raz pierwszy czechosłowacką nagrodę państwową.
Podczas okupacji niemieckiej był redaktorem dziennika „Národní práce”, a po 1945 roku czasopisma związków zawodowych „Práce”. W latach 1945–1948 redagował miesięcznik literacki „Kytice”. W 1949 zmuszony do zaprzestania pracy dziennikarskiej, poświęcił się wyłącznie literaturze. Mimo iż krytykowany przez zwolenników socrealizmu, w 1955 został laureatem Nagrody Państwowej im. Klementa Gottwalda. W drugiej połowie lat 50. i do połowy lat 60. nie mógł jednak publikować. Kolejny tom wydał dopiero w 1965, a w 1967 otrzymał tytuł Artysty Narodowego.
W 1961 Janina Brzostowska wybrała i przetłumaczyła na język polski a Państwowy Instytut Wydawniczy opublikował zbiór jego utworów lirycznych.
Był zaangażowany w wydarzenia Praskiej wiosny. W latach 1968–1970 pełnił funkcję przewodniczącego Związku Pisarzy Czeskich (aż do jego rozwiązania przez władze). W 1968 po raz kolejny otrzymał czechosłowacką nagrodę państwową. W 1977 należał do sygnatariuszy Karty 77. W 1984 przyznano mu literacką Nagrodę Nobla.
W 1991 roku został pośmiertnie odznaczony Orderem Tomáša Garrigue Masaryka I klasy.
Twórczość Miasto we łzach (1921) Sama miłość (1923) Na falach radiotelegrafu (1925) Słowik śpiewa marnie (1926) Gołąb pocztowy (1929) Gwiazdy nad Ogrodem Rajskim (1929) Jabłko z podołka (1933) Ręce Wenus (1936) Śpiewane wprost na maszynę rotacyjną (1936) Osiem dni (1937) Żegnaj, wiosno (1937) Zgasić światła (1938) Ubrana w światło (1940) Wachlarz Bożeny Niemcowej (1940) Kamienny most (1941) Hełm ziemi (1945) Poszedł w świat ubogi malarz (1949) Pieśń o Wiktorce (1950) Mozart w Pradze (1951) Petrin (1951) Mama (1954) Chłopiec i gwiazdy (1956) Koncert na wyspie (1965) Kometa Halleya (1967) Odlewanie dzwonów (1967) Pomnik moru (1971) Parasol z Piccadilly (1979) Kolumna wotywna (1981) Wszystkie uroki świata (1981) Być poetą (1983) Na język polski tłumaczyli go m.in. Leszek Engelking, Józef Waczków, Marian Grześczak, Andrzej Czcibor-Piotrowski i Adam Włodek.
Bibliografia Słownik biograficzny Europy Środkowo-Wschodniej XX wieku, Warszawa 2004 Tamara Książczak-Przybysz, Jaroslav Seifert, [w:] Literatury zachodniosłowiańskie czasu przełomów 1890-1990. 2. Literatura czeska, Katowice 1999. Józef Waczków, Wstęp, [w:] Jaroslav Seifert Być poetą, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1997.
Przypisy
Kategoria:Nobliści – literatura Kategoria:Czescy pisarze Kategoria:Czescy poeci XX wieku Kategoria:Pisarze związani z Pragą Kategoria:Odznaczeni Orderem Masaryka Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Sonetyści