Zajączki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Ostrzeszów.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kaliskiego.

Historia Wieś leży na historycznej ziemi ostrzeszowskiej. Początkowo rejon ten politycznie należał do Śląska, ale około 1146 roku stał się częścią Wielkopolski. Przynależność tych terenów do diecezji wrocławskiej trwała aż do 1821 roku.

Pierwsza pisana wzmianka o miejscowości pochodzi z 1266 roku, kiedy została odnotowana pod nazwą Zayenczcowo w wykazie wsi płacących dziesięcinę biskupowi wrocławskiemu. Około 1305 roku miejscowość wymieniono jako Sagenckovo w dokumencie Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (rejestrze uposażeń biskupstwa wrocławskiego). Nazwa wsi jest liczbą mnogą i zdrobnieniem od słowa zając.

W 1295 roku król Przemysł II potwierdził nadanie wsi cysterkom z Ołoboku przez rycerza Stogniewa, uwalniając jednocześnie mieszkańców Zajączek od podatków i ciężarów prawa książęcego (w tym od stróży i dawania podwód).

W wyniku II rozbioru Polski w 1793 roku wieś przeszła pod panowanie pruskie pod nazwą Sajonskow. W okresie II wojny światowej obszar włączono do III Rzeszy w granicach okręgu Kempen w Kraju Warty. W maju 1941 roku niemieckie władze okupacyjne dokonały masowych wysiedleń polskiej ludności wsi na roboty przymusowe, zasiedlając gospodarstwa niemieckimi kolonistami. W dokumentach okupacyjnych stosowano zapis fonetyczny Zajonczki.

Instytucje Ochotnicza Straż Pożarna w Zajączkach – jednostka strażacka założona w sierpniu 1923 roku. Przy OSP działają kobiece drużyny pożarnicze oraz Młodzieżowa Drużyna Pożarnicza (MDP).

Zabytki i archeologia Grodzisko wczesnośredniowieczne: Na terenie wsi znajdują się pozostałości pierścieniowatego grodziska, lokalnie nazywanego „Zamczyskiem” lub „Horodziskiem”. Ślady osadnictwa kulturowego: W rejonie miejscowości archeolodzy odkryli wielofazową osadę otwartą z obiektami zaliczanymi do kultury przeworskiej z okresu wpływów rzymskich. Zaginiony kościół: Średniowieczne rejestry kościelne z około 1305 roku dokumentują istnienie we wsi wczesnego kościoła, po którym nie zachowały się żadne widoczne ślady materialne.

Legendy Legenda o szwedzkim złocie: Z podmokłymi terenami położonymi przy drodze z Ostrzeszowa do Zajączków (u podnóża Stelmachowej Górki) wiąże się podanie z czasów potopu szwedzkiego. Mieszkańcy Ostrzeszowa mieli wówczas ukryć i zatopić w tutejszych głębokich stawach swoje kosztowności przed grabieżą najeźdźców.

Zobacz też Zajączki, Zajączki Bankowe, Zajączki Drugie, Zajączki Pierwsze

Przypisy

Kategoria:Ostrzeszów (gmina)