Umowa nazwana – umowa, której przedmiot, treść i skutki posiadają regulację ustawową ( sformułowane w ustawie ). Do umowy nazwanej odnosi się grupa przepisów prawa, gdzie określone są wzajemne uprawnienia i obowiązki stron właściwe dla stosunku prawnego danego rodzaju.
Tworzenie szczególnych regulacji umów nazwanych uzasadnia:
masowy charakter i duża doniosłość gospodarcza danego typu umowy, potrzeba ochrony interesów stron poprzez wprowadzenie przepisów o imperatywnym i semi-imperatywnym charakterze, kształtowanie właściwego (pożądanego) modelu stosunków prawnych danego rodzaju.
Prawo polskie W polskim systemie prawnym regulacji umowy nazwanej poświęcony jest zwykle osobny tytuł ustawy – zdecydowana większość umów nazwanych opisana jest w części szczególnej księgi trzeciej Kodeksu cywilnego. Przykładami umów nazwanych są umowa sprzedaży, umowa zlecenia, umowa o dzieło czy umowa przewozu.
Przeciwieństwem umów nazwanych są umowy nienazwane, czyli takie, które nie są unormowane w sposób szczegółowy i zawierane są w granicach tzw. swobody umów. Przykładem umowy nienazwanej są umowa factoringu i umowa franczyzy. Przed 9 grudnia 2000 r. umową nienazwaną była umowa leasingu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawo zobowiązań