thumb|right|260px|Przykład krzywej kosztu krańcowego. Oś Q to wielkość produkcji, a oś P – cena. Koszt krańcowy (koszt marginalny, ang. marginal cost, MC) – koszt, jaki ponosi producent w związku ze zwiększeniem wielkości produkcji danego dobra o jedną jednostkę. Stanowi przyrost kosztów całkowitych związany z produkowaniem dodatkowej jednostki dobra.
Przy danej wielkości produkcji danego dobra producent ponosi określone koszty. Jeżeli zwiększy swoją produkcję o jedną jednostkę, wówczas koszty całkowite produkcji zwiększą się. Różnica w wielkości kosztów jakie producent ponosił wcześniej i kosztów jakie ponosi po zwiększeniu produkcji stanowi właśnie koszt krańcowy. Jest to inaczej koszt wyprodukowania dodatkowej jednostki dobra.
Ujęcie matematyczne W ujęciu matematycznym koszty krańcowe są pochodną funkcji kosztów całkowitych ze względu na wielkość produkcji.
gdzie: – koszty marginalne – koszty całkowite – wielkość produkcji
Koszty krańcowe wskazują na dynamikę kształtowania się kosztów całkowitych w zależności od wielkości produkcji.
Zobacz też Przychód krańcowy Korzyść krańcowa Marginalizm
Bibliografia Samuelson A.A., Nordhaus W.D., Ekonomia 2, PWN, Warszawa, 2007 Sloman J., Podstawy ekonomii, PWE, Warszawa, 2001
Kategoria:Koszty Kategoria:Mikroekonomia