Tlenek ołowiu(II), PbO – nieorganiczny związek chemiczny, tlenek ołowiu na II stopniu utlenienia.
Znane są dwie odmiany tlenku ołowiu: α-PbO (litargit, glejta ołowiana), czerwony, układ tetragonalny, trwały poniżej 489 °C β-PbO (masykot, massicot), żółty, układ rombowy, trwały powyżej 489 °C
Otrzymywanie Czerwoną odmianę tetragonalną można otrzymać przez wdmuchiwanie powietrza do roztopionego ołowiu, w temperaturze powyżej temperatury topnienia PbO, a następnie powolne ochłodzenie:
Żółta odmiana rombowa powstaje jako produkt termicznego rozkładu azotanu lub węglanu ołowiu w temperaturze 300–350 °C. Nie następuje przejście w odmianę tetragonalną, gdyż szybkość przemiany w tej temperaturze jest zbyt niska:
PbO wraz z są produktami rozkładu termicznego ditlenku ołowiu, (temperatura powyżej 344 °C).
Właściwości Związek ten nie rozpuszcza się w wodzie, ma właściwości amfoteryczne i roztwarza się w kwasach i alkaliach:
PbO dobrze rozpuszcza się w wodnych roztworach octanu ołowiu(II):
albo:
Zastosowanie Jest stosowany do produkcji szkła ołowiowego, jako surowiec barwiący do produkcji farb, a także do wyrobu kitu, oraz do otrzymywania innych związków chemicznych ołowiu.
Przypisy
Ołowiu(II), tlenek Kategoria:Związki ołowiu