thumb|Adolf Galland w 1943 thumb|Heinkel He 51 C der 3./J 88, Legion Condor, na którym latał Adolf Galland thumb|Messerschmitt Bf 109 E-4/N, Stab/JG 26, W.Nr. 5819, na którym latał Kommodore major Adolf Gallands - Audembert/Francja, wrzesień 1940 Adolf Galland (ur. 19 marca 1912 w , zm. 9 lutego 1996 w Remagen) – pilot niemiecki, uczestnik wojny domowej w Hiszpanii, agresji na Polskę i Francję oraz bitwy o Anglię, a od 5 grudnia 1941 do 31 stycznia 1945 dowódca lotnictwa myśliwskiego III Rzeszy. Wojnę zakończył z 104 uznanymi zwycięstwami.
Życiorys Urodził się 19 marca 1912 w Westerholt w Westfalii. Był synem zarządcy majątków ziemskich. Z powodu prześladowań religijnych jego przodkowie będący hugenotami w 1742 przeprowadzili się z Francji do Westfalii. Pilotażu Galland uczył się w Niemczech (Szkoła pilotów Lufthansy w Brunszwiku) i Włoszech. Będąc członkiem nowo utworzonego niemieckiego lotnictwa wojskowego – Luftwaffe od 1937 walczył na myśliwcach He 51 w hiszpańskiej wojnie domowej jako członek Legionu Condor.
Podczas II wojny światowej, w czasie agresji na Polskę, był dowódcą eskadry w pułku szturmowym (LG 2) i latał na samolocie Henschel Hs 123. Następnie w kwietniu 1940 został przeniesiony do lotnictwa myśliwskiego, w szeregach którego służył do roku 1942. 10 lutego 1940 został przeniesiony do pułku myśliwskiego (JG 27), w którym walczył podczas agresji na Francję. 6 czerwca 1940 Galland przejął dowództwo nad III dywizjonem 26. pułku myśliwskiego (III/JG 26). 22 sierpnia 1940 przejął pełne dowództwo nad JG 26, w którym toczył walki z alianckim lotnictwem do 5 grudnia 1941, kiedy stracił to stanowisko. Uczestniczył w bitwie o Anglię, latając na myśliwcach Bf 109. W lipcu został awansowany na stopień majora, następnie Kommodore'a i w listopadzie Oberstleutnanta. Do końca bitwy o Anglię odniósł 58 zwycięstw powietrznych. Jedynie raz został zestrzelony w dniu 21 czerwca 1941. Rankiem tego dnia Bf 109 Gallanda został uszkodzony przez Spitfire’a podporucznika Bolesława Drobińskiego z Dywizjonu 303. Trafił chłodnicę samolotu Gallanda i zmusił go do lądowania awaryjnego w pobliżu Marck. O godz. 16:00 tego samego popołudnia Galland zestrzelił Spitfire , jednak obserwując swoją ofiarę zbyt długo, sam został zestrzelony przez innego Spitfire’a ze pilotowanego przez sierż. R. J. C. Granta. Galland wyskoczył ze swojego samolotu i szarpał to, co uważał za linkę wyzwalającą jego spadochronu. W rzeczywistości ciągnął on swój spadochron, który bardzo go szarpnął. Z „obrzydliwym” uczuciem położył się i pociągnął za linkę wyzwalającą, która otworzyła jego spadochron. Theo Osterkamp pojechał do szpitala, w którym Galland został hospitalizowany z powodu ran, by poinformować go, iż za 70. zwycięstwo powietrzne nadano mu miecze do Krzyża Rycerskiego Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu.
W listopadzie 1941 odniósł 97. zwycięstwo, po czym w wieku 29 lat został mianowany generalnym inspektorem lotnictwa myśliwskiego na miejsce Wernera Möldersa, który zginął w wypadku. Galland między innymi organizował osłonę powietrzną przedarcia się przez Kanał La Manche niemieckich krążowników liniowych w 1942 (operacja Cerberus) i następnie obronę powietrzną Niemiec. Był doskonałym pilotem myśliwskim, racjonalizatorem, wielkim zwolennikiem wprowadzenia do lotnictwa myśliwskiego samolotów odrzutowych Me 262 (na których latał następnie w końcowym etapie wojny w stworzonej przez siebie elitarnej jednostce). Krytykował często poglądy swojego zwierzchnika, Göringa, więc został w końcu przez niego obarczony winą za brak sukcesów lotnictwa myśliwskiego i usunięty ze stanowiska inspektora lotnictwa w styczniu 1945, co spotkało się z otwartym sprzeciwem części pilotów. Na tym stanowisku zastąpił go Gordon Gollob.
W marcu 1945 Galland sformował elitarną jednostkę myśliwską Jagdverband 44, którą dowodził do 26 kwietnia, kiedy to jego samolot Me 262 został ostrzelany przez P-47 i uszkodzony, a Galland odniósł rany. Bilans jego walk od 1937 do 1945 to 104Inne dane podają 103 zestrzelenia. samoloty zestrzelone w 612 lotach bojowych (705 z lotami w Hiszpanii). Został on odznaczony szeregiem orderów, w tym jako jeden z nielicznych, Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu, Mieczami i Brylantami.
5 maja 1945 Galland poddał się aliantom, natomiast 14 maja przetransportowano go do Anglii, gdzie pozostał jeńcem wojennym do 1947. Po wojnie pracował na rzecz lotnictwa brytyjskiego (RAF), robiąc wykłady z taktyki. Na zaproszenie prezydenta Juana Perona od 1948 uczestniczył w organizacji szkół lotniczych Argentyńskich Sił Powietrznych i szkoleniu tamtejszych pilotów. W 1955 powrócił do RFN. W 1954 ożenił się z Sylvinią von Dönhoff.
Po powstaniu sił lotniczych Bundeswehry miał propozycję objęcia stanowiska Inspektora sił lotniczych, ale ostatecznie został nim generał .
9 sierpnia 1941 samoloty z jego eskadry strąciły samolot Douglasa Badera. Brytyjski pilot, który stracił w 1930 obie nogi, zainteresował Gallanda. Galland odwiedził Brytyjczyka w szpitalu i uzyskał od Luftwaffe zgodę na zrzucenie Baderowi przez RAF nowych protez nóg, ponieważ stare uległy uszkodzeniu. Obaj piloci przyjaźnili się po wojnieMarcin Czajkowski Blitz na Wielką Brytanią [w:] Mówią Wieki nr 9/2010 (608), wyd. Bellona SA, Warszawa, 2010..
W 1957 roku opublikował autobiografię Die Ersten und die Letzten ("Pierwsi i ostatni").
Ordery i odznaczenia Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu, Mieczami i Brylantami Krzyż Rycerski – 29 lipca 1940Niektóre źródła podają datę 1 sierpnia 1940. Liście Dębu (nr 3) – 24 września 1940Niektóre źródła podają datę 25 września 1940. Miecze (nr 1) – 21 czerwca 1941 Brylanty (nr 2) – 28 stycznia 1942 Krzyż Żelazny I Klasy – 22 maja 1940 Krzyż Żelazny II Klasy – 15 września 1939 Czarna Odznaka za Rany Medal za zajęcie Sudetów Odznaka za 4 lata Służby w Luftwaffe Złoty Krzyż Hiszpanii z Mieczami i Brylantami – 7 lipca 1939Niektóre źródła podają czerwiec 1939. Złota odznaka pilota frontowego Luftwaffe z liczbą "400" Złota odznaka pilota-obserwatora Luftwaffe z Brylantami Medalla Militar – Hiszpania Medalla de la Campaña Española 1936−1939 – Hiszpania
Zobacz też Lista niemieckich asów myśliwskich z okresu II wojny światowej latających na samolotach odrzutowych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Generałowie Luftwaffe Kategoria:Żołnierze Legionu Condor Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka) Kategoria:Niemieccy uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Niemieccy uczestnicy bitwy o Anglię Kategoria:Asy myśliwskie Niemiec II wojny światowej Kategoria:Niemieccy jeńcy wojenni w niewoli brytyjskiej w II wojnie światowej Kategoria:Lotnicy odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (III Rzesza) Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1996