Albert Vanhoye SJ (ur. 24 lipca 1923 w Hazebrouck, zm. 29 lipca 2021 w Rzymie) – francuski duchowny rzymskokatolicki, jezuita, doktor teologii, dziekan Wydziału Biblijnego na Papieskim Instytucie Biblijnym w latach 1969–1990, sekretarz Papieskiej Komisji Biblijnej w latach 1990–2001, kardynał od 2006 (najpierw w stopniu diakona, w 2016 promowany do stopnia prezbitera).
Życiorys Wstąpił do zakonu jezuitów 11 września 1941, pierwsze śluby złożył 15 listopada 1944. Kształcił się w kolegium jezuickim w Vals-prés-le-Puy (w 1950 uzyskał licencjat z filozofii scholastycznej) i Enghien (Belgia, w 1955 uzyskał licencjat z teologii). 25 lipca 1954 w Enghien przyjął święcenia kapłańskie. Kontynuował studia w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, gdzie w 1958 obronił licencjat z Pisma Świętego, a w 1963 uzyskał stopień doktora. Niezależnie od studiów wykładał klasyczny język grecki w scholastyce w Yzeure w latach 1946–1947 i 1950–1951, od 1959 był profesorem egzegezy Nowego Testamentu w scholastyce w Chantilly. Po obronie doktoratu od 1963 wykładał ten sam przedmiot w Papieskim Instytucie Biblijnym. W latach 1969–1990 pełnił funkcję dziekana Wydziału Biblijnego tej uczelni.
W 1990 został powołany na konsultora Kongregacji Doktryny Wiary, w latach 1978–1999 był konsultorem Kongregacji Wychowania Katolickiego. Pełnił również funkcję konsultora Papieskiej Rady Promocji Jedności Chrześcijan (1980–1996). W latach 1984–2001 wchodził w skład Papieskiej Komisji Biblijnej, od 1990 jako sekretarz. Należał do wielu towarzystw naukowych zajmujących się problematyką biblijną, opublikował 17 książek oraz szereg artykułów, m.in. w wydawnictwach encyklopedycznych.
22 lutego 2006 papież Benedykt XVI ogłosił nominację kardynalską ks. Vanhoye. Ze względu na wiek (82 lata) nie miał on prawa udziału w konklawe, papież zwolnił go również z obowiązku przyjęcia sakry biskupiej. 24 marca 2006 Vanhoye otrzymał tytuł kardynała diakona Santa Maria della Mercede e Sant’Adriano a Villa Albani.
Od 10 do 16 lutego 2008 głosił rekolekcje wielkopostne dla Benedykta XVI i kurii rzymskiej. 20 czerwca 2016 został promowany na kardynała prezbitera, zachował diakonię Santa Maria della Mercede e Sant’Adriano a Villa Albani w charakterze tytułu prezbiterskiego na zasadzie – Pro hac vice.
Po śmierci kard. Rogera Etchegaraya 4 września 2019 roku, był najstarszym żyjącym kardynałem.
Zmarł 29 lipca 2021 w Rzymie, po jego śmierci najstarszym żyjącym kardynałem został Jozef Tomko.
Książki w języku polskim Wzrastać w miłości, WAM, Kraków 1993, Męka według czterech Ewangelii, Kairos, Kraków 2002, Bóg tak umiłował świat, Jedność, Kielce 2005, Kapłaństwo Nowego Przymierza, Bernardinum, Pelplin 2007,
Przypisy
Linki zewnętrzne Nota biograficzna na stronie Stolicy Apostolskiej
Kategoria:Francuscy kardynałowie XXI wieku Kategoria:Francuscy teolodzy katoliccy Kategoria:Francuscy bibliści Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2021 Kategoria:Francuscy jezuici Kategoria:Kardynałowie z nominacji Benedykta XVI