Walenty Herburt herbu Herburt, łac. Valentinus Herborth, (ur. 1524, zm. 7 lipca 1572Nitecki podaje datę śmierci 27 lipca 1572 roku w Bielsku Podlaskim) – biskup przemyski, prepozyt kapituły przemyskiej w 1548 roku, kanonik krakowski w 1544 roku, proboszcz w Szczebrzeszynie i Jerzmanowie, administrator diecezji przemyskiej w 1560 rokuPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 145..
Syn Jana Herburta, podkomorzego przemyskiego, i Jadwigi, córki Piotra Chwala z Rozlowa, dziedzica na Pełniatyczach.
Uczestniczył w synodzie w Warszawie w 1561 rokuWojciech Góralski, Synod prowincjonalny warszawski z 1561 r., w: Prawo Kanoniczne : kwartalnik prawno-historyczny 28/3-4, 1985, s. 208.. Za jego posługi zostali sprowadzeni do diecezji przemyskiej O.O. Jezuici. Biskup wytoczył właścicielom Hoczwi braciom Matjaszowi III i Stanisławowie proces o zagarnięciu mienia kościelnego. Podtrzymał również klątwę biskupią Jana Dziaduskiego na właścicielu Rymanowa, kasztelanie sanockim Zbigniewie Sienieńskim (protestant) o zabór kościoła katolickiego w Króliku Polskim i uczynienie z niego zboru kalwińskiego. W roku 1564 nadaje Pawłowi i Piotrowi Dąbrowskim dożywocie na 2 młynach biskupich w Radymnie. Z przywileju tego wynika również, że w Radymnie znajdował się zamek biskupi w którym rezydował bp. Walenty Herburt. W kronikach był też jednym z proboszczów Szczebrzeszyna. Był posłem Królestwa Polskiego na soborze trydenckim w okresie obrad sejmu piotrowskiego w roku 1562"Pragnąłbym, abyśmy byli do niego podobnymi my wszyscy, którzy jesteśmy tego samego co on powołania i święcenia; jest bowiem mężem znakomitym i pod względem pobożności i pod względem nauki a w Trydencie tak się zachował, iż odjechał stamtąd, według zdania wszystkich, pełen zupełnego uznania " w: list Kardynała Hozyusza do Andrzeja Opalińskiego. op. Kardynała Hozjusza korespondencje I f. 245 Był członkiem komisji do rewizji królewszczyzn na sejmie 1566 rokuKrzysztof Chłapowski, Realizacja reform egzekucji dóbr 1563-1665. Sprawa zastawów królewszczyzn małopolskich, Warszawa 1984, s. 29.. W roku 1572 wraz z nuncjuszem papieskim Commendonem udał się z poselstwem do króla na Podlasie celem zawarcie przymierza przeciwko Turkom. Zmarł w Bielsku Podlaskim. Pochowany został 27 sierpnia 1572 w Felsztynie pod kaplicą św. Anny.
Rodzeństwo Walentego Herburta : Jan Herburt – kasztelan sanocki, Stanisław Herburt (<1524–1584) – kasztelan lwowski, Mikołaj Herburt (zm. 1593) – kasztelan przemyski, Barbara – żona Piotra Kmity Marcin
Przypisy
Bibliografia Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, wyd. II popr. i uzupeł., Warszawa 2000, k. 145. ; Polski Słownik Biograficzny, T. IX, s. 453-454.
Kategoria:Biskupi przemyscy (Kościół rzymskokatolicki) Kategoria:Członkowie komisji do rewizji królewszczyzn sejmu 1566 Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni łacińskiej diecezji przemyskiej (I Rzeczpospolita) Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Walenty Herburt Kategoria:Kanonicy krakowscy Kategoria:Prepozyci przemyskiej kapituły katedralnej Kategoria:Senatorowie duchowni I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta II Augusta Kategoria:Uczestnicy soboru trydenckiego Kategoria:Uczestnicy synodu prymacjalnego warszawskiego 1561 Kategoria:Zmarli w 1572 Kategoria:Urodzeni w 1524