Świelino (do 1945 niem. Schwellin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice. W czasach PRL-u w Świelinie mieścił się PGR. Obecnie budynki nie są użytkowane.
Historia Świelino powstało jako wieś kościelna, a następnie stanowiła lenno rodu von KleistHeinrich Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern und des Fürstentums Rügen. Cz. 1, Anklam 1867, s. 435. 2 października 1612 właściciel Świelina Reinhold von Kleist gościł tu znanego kartografa Eilhardusa Lubinusa„Lubins Reise durch Ostpommern im Jahr 1612“. In: Baltische Studien. Cz. 14, 1. Heft, Szczecin 1850, s. 21. We wrześniu 1766 majątek nabył pruski generał Friedrich Wilhelm Lölhöffel von LöwensprungJohann David Preuss: Friedrich der Große - Eine Lebensgeschichte. Cz. 4, Berlin 1834, s. 306Leopold von Zedlitz-Neukirch "Neues Preussisches Adels-Lexicon". Cz. 3, Leipzig 1837, s. 290, w 1784 we wsi znajdowały się dwadzieścia trzy gospodarstwa, w tym folwark, kuźnia, karczma, plebania oraz warsztat z piecem do wypalania wapnaLudwig Wilhelm Brüggemann "Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königlich-Preußischen Herzogtums Vor- und Hinterpommern". Tom II, Cz. 2, s. 598-599. W 1867 były dwadzieścia cztery domy i trzydzieści budynków gospodarczych, w późniejszych latach do Świelina administracyjnie zaliczano również Wojęcino oraz tamtejszy młynHeinrich Berghaus: Landbuch des Herzogtums Pommern und des Fürstentums Rügen. Cz. 1, Anklam 1867, s. 466-467.
Wieś leży przy trasie byłej linii wąskotorowej Białogard – Świelino – Bobolice, na której była stacja kolejowa Świelino.
Zabytek późnogotycki kościół z 1500, rozbudowany w 1840, posiada neogotyckie prezbiterium z szeroką wieżą przedłużoną latarenką z hełmem cebulasto-iglicznym dwór murowany parterowy z XVIII/XIX w.
Przypisy
thumb|left|organy w kościele
Kategoria:Świelino