Nicole Arendt (ur. 26 sierpnia 1969 w Somerville) – amerykańska tenisistka, wicemistrzyni Wimbledonu w grze podwójnej, finalistka turniejów wielkoszlemowych w grze mieszanej.

Kariera tenisowa Arendt pojawiła się w prestiżowych imprezach po raz pierwszy w 1986 roku, kiedy to doszła do drugiej rundy singlowego US Open. Ponadto wygrywała turnieje z cyklu ITF. Rok później została sklasyfikowana w rankingu tenisowej organizacji kobiecej w czwartej setce. Kolejne dwa sezony przyniosły mniej dobrych rezultatów, Arendt rzadziej brała udział w zawodach. Powróciła dopiero w 1991 roku, od razu docierając do finału imprezy z cyklu Wielkiego Szlema – US Open u boku Brendy McCarthy. Przez kilkanaście kolejnych miesięcy skoncentrowana na wynikach singlowych, wśród których należy wymienić półfinały turniejów WTA w Dżakarcie i Singapurze. W 1995 roku okazało się jednak, że zdecydowanie większe osiągnięcia odnosi w grze deblowej. Wówczas to wygrała imprezy zawodowe w Houston, Zurychu i Québec. Przełomowy pod tym względem był rok 1996, kiedy to dwukrotnie – w Melbourne i Paryżu została wielkoszlemową wicemistrzynią w grze mieszanej u boku Luke Jensena, ponadto w tym pierwszym była w ćwierćfinale, podobnie jak pod koniec roku w Nowym Jorku. Razem z McCarthy wygrała World Doubles Cup. Panie zakwalifikowały się także do turnieju mistrzyń, ale nie wystartowały ze względu na kontuzję kolana Holenderki.

W roku 1997 Arendt została trzecią rakietą deblową na świecie, zarobiła ponad milion dolarów występami na korcie, doszła do czwartej rundy singlowego French Open, pokonując po drodze Janę Novotną. Odniosła kilka sukcesów deblowych, wśród których najważniejszym była obrona World Doubles Cup. Wtedy przytrafiła się jej kontuzja ramienia, co zakończyło się operacją pod koniec roku. Nicole Arendt nie występowała przez cały sezon 1998, a w tym czasie kontynuowała studia na uniwersytecie na Florydzie.

Do zawodowej rywalizacji powróciła w roku 1999, osiągając razem z Manon Bollegraf ćwierćfinał Australian Open. To osiągnięcie wyrównała na przełomie sierpnia i września w Nowym Jorku. Dopiero w maju rozegrała spotkanie gry pojedynczej w ramach turnieju w Rzymie, ale w tej konkurencji była nawet w ćwierćfinale w Birmingham, w którym uległa najwyżej rozstawionej Francuzce Nathalie Tauziat.

Po porażce w ostatniej rundzie eliminacji wielkoszlemowego Australian Open w 2000 roku definitywnie zrezygnowała ze startów singlowych, skupiając się wyłącznie na konkurencji gry podwójnej. Partnerując Bollegraf Arendt doszła do finału w Miami, Hamburgu, a także WTA Tour Championships, gdzie jednak holendersko-amerykański debel uległ Martinie Hingis i Annie Kurnikowej. Tytuł zawodowy, po czterech latach przerwy, Nicole wywalczyła w 2001 w Canberze u boku Japonki Ai Sugiyamy. W tym roku i następnym nadal zaliczała się do światowej czołówki deblowej. Po zakończeniu współpracy z Sugiyamą startowała także z Liezel Huber (razem grały w Mistrzostwach WTA, były w finale). Po roku 2003, kiedy to zagrała trzy turnieje (w tym dwa wielkoszlemowe i impreza WTA w Birmingham) zaprzestała zawodowych startów tenisowych.

Historia występów wielkoszlemowych Legenda

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku w (styczniu i grudniu), za to nie został rozegrany w 1986 roku.

Występy w grze pojedynczej Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 Tytuły W-L Australian Open NH A A A A A 2R 2R 1R 1R 3R 1R A A Q3 0 / 6 4 – 6 French Open A A A A A A A A A 1R 1R 4R A 2R A 0 / 4 4 – 4 Wimbledon A A A A A A A 2R 2R 1R 3R 3R A 2R A 0 / 6 7 – 6 US Open 2R 1R A A A 1R 2R 2R 2R 3R 2R 1R A Q3 A 0 / 9 7 – 9 Ranking na koniec roku 164 366 461 – 388 211 124 88 73 114 79 63 – 142 – 0 / 25 22 – 25

Występy w grze podwójnej Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 Tytuły W-L Australian Open NH A A A A A 2R 1R 3R 2R SF QF A QF 1R SF 3R A 0 / 10 20 – 10 French Open A A A A A A A A A SF QF QF A 2R 3R QF SF 2R 0 / 8 21 – 8 Wimbledon A A A A A A 1R 1R SF QF 3R F A QF 2R 2R 2R 1R 0 / 11 20 – 11 US Open A A A A A 1R A 1R 3R 2R QF SF A QF 1R 1R 2R A 0 / 10 14 – 10 Ranking na koniec roku – – 426 – – 127 146 85 24 11 11 8 – 32 11 10 19 314 0 / 39 75 – 39

Występy w grze mieszanej Turniej 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 Tytuły W-L Australian Open NH A A A A A A A A 2R F 1R A A 1R QF 1R A 0 / 6 7 – 6 French Open A A A A A A A A A 3R F 1R A A 1R 2R 1R A 0 / 6 6 – 6 Wimbledon A A A A A A A A 1R 1R QF A A A 1R 3R A A 0 / 5 5 – 5 US Open A A A A A A A A A 1R 2R A A A 1R 1R 2R A 0 / 5 2 – 5 0 / 22 20 – 22

Finały turniejów WTA

Gra podwójna 32 (16–16)

Gra mieszana 2 (0–2)

Występy w Turnieju Mistrzyń W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1995 Półfinał Manon Bollegraf Jana Novotná Arantxa Sánchez Vicario 6:7(7), 6:2, 2:6 1997 Półfinał Manon Bollegraf Alexandra Fusai Nathalie Tauziat 3:6, 2:3 krecz 2000 Finał Manon Bollegraf Martina Hingis Anna Kurnikowa 2:6, 3:62002 Ćwierćfinał Liezel Huber Cara Black Jelena Lichowcewa 3:6, 6:7(5)

Występy w turnieju WTA Doubles Championships Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1995 Ćwierćfinał Laura Golarsa Patty Fendick Jill Hetherington 4:6, 6:7 1996 Zwycięstwo Manon Bollegraf Gigi Fernández Natalla Zwierawa 6:3, 2:6, 7:6(6) 1997 Zwycięstwo Manon Bollegraf Rachel McQuillan Nana Miyagi 6:1, 3:6, 7:5

Bibliografia

Kategoria:Amerykańskie tenisistki Kategoria:Urodzeni w 1969