Strategia błękitnego oceanu () – koncepcja dotycząca wyboru rynków przez przedsiębiorstwa.
Opis Autorami koncepcji są W. Chan Kim i Renée Mauborgne związani z francuską wyższą szkołą biznesu INSEAD. Została opisana w wydanej w 2005 roku książce pt. . Strategia błękitnego oceanu jest przeciwwagą dla strategii czerwonego oceanu (czyli zajmowania tych rynków, które są już zagospodarowane).
Podstawą definicji „błękitnego oceanu” jest kreowanie przez przedsiębiorstwa wolnej i niezagospodarowanej jeszcze przestrzeni rynkowej. Dzięki temu konkurencja przestaje być istotna oraz przedsiębiorstwa wykorzystują w pełni innowacyjność do kształtowania swojej pozycji. Istotą tej strategii jest innowacja wartości, której celem jest koncentrowanie się na wytwarzaniu nowych wartości dla klientów i własnego przedsiębiorstwa.
Zasady strategii błękitnego oceanu Można wyróżnić sześć głównych zasad strategii błękitnego oceanu: Rekonstrukcja, zmiana granic dotychczasowego rynku; Skoncentrowanie się na szerokiej i długofalowej wizji działania, a nie wyłącznie na wskaźnikach strategicznych i operacyjnych; Szukanie możliwości poza granicami istniejącego popytu rynkowego; Realizacja strategii według ustalonej kolejności; Poszukiwanie sposobów na pokonywanie przeszkód organizacyjnych, związanych z wdrażaniem strategii; Wbudowanie realizacji w całość strategii.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona internetowa Blue Ocean Strategy
Kategoria:Zarządzanie strategiczne