Wacław Głazek (ur. 26 września 1886 w Sandomierzu. zm. 1941 w Moskwie ?) – podpułkownik saperów inżynier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, komisaryczny prezydent Łodzi (1935–1936), dyrektor DOKP w Wilnie (1936–1939).

Życiorys Syn Ewy Tarło oraz Jana, prezydenta Częstochowy w latach 1902–1915. Uczył się w Progimnazjum Sandomierskim, Gimnazjum Radomskim i Gimnazjum Rządowym w Częstochowie. Następnie studiował na Wydziale Fizyko-Matematycznym Uniwersytetu Kazańskiego oraz w Instytucie Inżynierii i Komunikacji w Petersburgu w którym uzyskał absolutorium w 1914. Służył w wojsku rosyjskim (1915–1917), m.in. kończąc Wojskową Szkołę Inżynierii w Iżorze. Należał do Koła Młodych PPS Frakcji Rewolucyjnej. Werbował młodzież do „Strzelca”. We wrześniu 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego i organizował Polską Organizację Wojskową, w której był szefem sztabu okręgu częstochowskiego i współorganizatorem 27 pułku piechoty w Częstochowie. 11 listopada 1918 rozbrajał Niemców w Warszawie. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920.

Po wojnie studiował na Wydziale Wojskowym Politechniki Lwowskiej, potem na Politechnice Warszawskiej, gdzie w 1924 otrzymał dyplom inżyniera. Wspomnienia wojenne publikował w periodyku „Czwartak”. W 1924 był dyrektorem nauk Obozu Szkolnego Saperów Kolejowych w Jabłonnie. W listopadzie 1927 został przeniesiony do Instytutu Badań Inżynierii na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika instytutu. Z dniem 4 grudnia 1928 został przeniesiony z korpusu oficerów saperów kolejowych do korpusu oficerów inżynierii i saperów z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. 23 stycznia 1929 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Z dniem 1 lipca tego roku został przeniesiony do 2 pułku saperów kolejowych w Jabłonnie na stanowisko dowódcy pułku. W październiku 1929, po przeformowaniu pułku w 2 batalion mostów kolejowych, objął stanowisko dowódcy tego batalionu. W sierpniu 1931 został przeniesiony do korpusu oficerów kontrolerów i przydzielony do Korpusu Kontrolerów. Z dniem 31 marca 1934 został przeniesiony do rezerwy, z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do korpusu oficerów inżynierii i saperów z przynależnością ewidencyjną do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.

Dyrektor miejskiego przedsiębiorstwa komunikacyjnego „Tramwaje i Autobusy m. st. Warszawy”, do 18 lipca 1935. Tymczasowy (komisaryczny) prezydent Łodzi (od 18 lipca 1935 do 23 czerwca 1936). Następnie dyrektor Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Wilnie (1936–1939). Aresztowany 17 lub 25 września oraz 11 października 1939 w Wilnie przez NKWD.

Są też kontrowersje związane z datą i miejscem śmierci. Według jednego ze źródeł został zamordowany w końcu 1939 lub na początku 1940 w Wilnie, gdzie został pochowany. Według relacji gen. W. Andersa był widziany po raz ostatni w 1941 w więzieniu NKWD na Łubiance. Przypuszczalnie zamordowany po 21 czerwca 1941.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7595 (17 maja 1922) Krzyż Niepodległości (12 marca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie kolejowej”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.

Przypisy

Bibliografia

Warszawskie Tramwaje Elektryczne, 1908–1998, Warszawa 1998, tom I i II. Jaskulski, Mirosław: Władze administracyjne Łodzi do 1939 roku, Łódź 2001. Sętowski, Juliusz: Pamięci oficerów II Rzeczpospolitej uczniów byłego Gimnazjum Rządowego (obecnie Liceum im. H. Sienkiewicza), Muzeum Częstochowskie - Ośrodek Dokumentacji Dziejów Częstochowy 11 listopada 2006 .

Kowalski, Witold: Łódzcy prezydenci w latach 1918–1939, [w:] Piotrkowska 104 Miesięcznik Łódzki, nr 2/3 (81/82) marzec 2010. Almanach Absolwentów IV L.O. im. H. Sienkiewicza w Częstochowie

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Komend Okręgów POW Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Dowódcy 2 Batalionu Mostów Kolejowych Kategoria:Ludzie urodzeni w Sandomierzu Kategoria:Majorowie wojsk kolejowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary represji ZSRR wobec Polaków i obywateli polskich Kategoria:Podpułkownicy korpusu kontrolerów II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Prezydenci Łodzi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy rozbrajania żołnierzy niemieckich w Królestwie Polskim 1918 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze I Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918